દિલ્હીના અપરાધી પરિબળો

દેશના કેટલાક ઝેન-જી લોકો અને કુછ કુછ વિપક્ષી કાર્યકરોએ દિલ્હીમાં એ જ દિવસે રાત્રે વિજયોત્સવ જેવી ડાન્સ એન્ડ ડિન પાર્ટી રાખી જેના વીડિયો વાયરલ છે, જે દિને તેમની ડિમાન્ડ સ્વીકારાઈ. ધર્મેન્દ્ર પ્રધાને રાજીનામુ આપ્યું પછી આ ઝેન-જી સમુદાયને મિસ્ટર વાંગચુકને મળવાનો આજ સુધી સમય મળ્યો નથી. તેઓને એકાએક અભરાઈ પર ચડાવી દેવાયા. એ ઉપેક્ષિત સજ્જન શાંત રીતે પોતાના વતનના ઘરે ફળિયામાં આરામ ખુરશીમાં પહાડી હવામાં શ્વાસ લેતા થયા. કોકરોચ જનતા પાર્ટીના સંસદ કૂચ દરમિયાન હિંસાના કેસની સુનાવણી કરતી વખતે, સુપ્રીમ કોર્ટે, પોલીસ દ્વારા વધુ પડતા બળપ્રયોગની તપાસ કરવાની જરૃરિયાત વ્યક્ત કરતી વખતે, સગીર વિદ્યાર્થીઓ અને અન્ય લોકો જેમની પાસે કોઈ ગુનાઇત પૃષ્ઠભૂમિ નથી તેમને રાહત આપવાના નિર્દેશો પણ જારી કર્યા.
ગુનાઇત પૃષ્ઠભૂમિ ધરાવતા લોકોને કોઈ રાહત આપી શકાય નહીં તે અંગે તેમની સ્પષ્ટતા જરૃરી હતી કારણ કે કેટલાક લોકો પોલીસ પર હુમલો કરનારા અને જાહેર સંપત્તિને નુકસાન પહોંચાડનારાઓ માટે માફીની રજૂઆત કરી રહ્યા હતા. જો કે આંદોલનના કોઇ પણ સ્વરૃપમાં ગેરશિસ્ત માફીપાત્ર હોતી નથી. એની સામે કોઈ પણ આંદોલનને શાંત કરવા માટેનું પોલીસ દમન પણ માફીપાત્ર હોતું નથી. કાયદો અને વ્યવસ્થા બે શબ્દ સાથે કેમ બોલાય છે એ દિલ્હીની પોલીસ સમજી નથી. કાયદો જાળવવા માટે અગાઉથી જે વ્યવસ્થા કરવાની હતી તે તેઓ ન કરી શક્યા એટલે દંડો પછાડવા લાગ્યા. આમ પણ જેમની વ્યવસ્થાપન બુદ્ધિ ઓછી હોય તેઓ જ દંડા પછાડતા હોય છે. ઝેન-જી દ્વારા જે વિજયવંત આનંદ દેખાડવામાં આવ્યો એ એમની અધિક મુગ્ધતા અને ઘટતી પુખ્તતાનો સંકેત છે.
વડા પ્રધાન મોદીની ટીકા કરવાની ફેશન છે અને એમાં કેટલીક ટીકા સાચી પણ હોય છે પરંતુ લોકશાહી પ્રણાલિકા પ્રમાણે એમણે મિસ્ટર પ્રધાનને ઘરભેગા થવાનો હુકમ કર્યો એ એમની પોલિટિકલ ફિટનેસની નિશાની છે કે તેઓ મતપેટીઓ પછીના પ્રાસંગિક જનમતને પણ રિસ્પેક્ટ આપે છે, એમાં એમની પીછેહઠ થઈ છે એમ જે કહેવામાં આવે છે તે ઉતાવળા નિવેદનો છે. વિપક્ષની હાલત આ બધા ઘટનાક્રમમાં બાઘાછાપ થઈ ગઈ છે કારણ કે એમણે જે કરવાનું હતું એની બુદ્ધિ કોકરોચના દિમાગમાં છુપાયેલી મળી આવી. આંદોલનમાં જે દુર્જન તત્ત્વો ઉમેરાયા એ અદાલત અને પોલીસ બન્નેના નિશાનમાં છે. જો એમ ન હોય તો તે ફક્ત તે તત્વોને હિંમત આપશે જેઓ વિરોધ પ્રદર્શન દરમિયાન અરાજકતાનો આશરો લેવા ટેવાયેલા છે. બંધારણ શાંતિપૂર્ણ વિરોધ પ્રદર્શનોને મંજૂરી આપે છે, અરાજક પ્રદર્શનોને નહીં.
CJPની સંસદ કૂચ દરમિયાન થયેલી હિંસા એ હકીકતને કારણે હતી કે ભીડમાંથી તેમના કેટલાક સમર્થકોએ પોલીસ પર પથ્થરમારો કર્યો હતો અને બેરિકેડ તોડીને પરવાનગી વિના સંસદ ભવન તરફ આગળ વધવાનું નક્કી કર્યું હતું. આ જ કારણ હતું કે પોલીસને બળપ્રયોગ કરવાની ફરજ પડી હતી. જેમ વધુ પડતું પોલીસ બળ અસ્વીકાર્ય છે, તેવી જ રીતે ટોળાની અરાજકતા પણ અસ્વીકાર્ય છે. જો ટોળું બેકાબૂ ન હોત, તો પોલીસને બળપ્રયોગ કરવાની જરૃર કેમ પડી હોત? એ ચિંતાજનક છે કે CJP સભ્યો સુપ્રીમ કોર્ટના આ નિર્દેશથી નાખુશ છે કે હિંસા ભડકાવનારા અને પોલીસ પર હુમલો કરનારા ગુનાઇત ભૂતકાળ ધરાવતા લોકોને રાહત નહીં મળે. સુપ્રીમ કોર્ટના નિર્ર્દેશ સામે તેમનો વાંધો તેમના દાવાને છતો કરે છે કે તેઓ શાંતિપૂર્ણ વિરોધ પ્રદર્શનો સાથે તોફાનોને પણ સમર્થન આપે છે. છેવટે, અરાજક તત્વોનું રક્ષણ કરતી વખતે કોઈ શાંતિપૂર્ણ વિરોધ કેવી રીતે કરી શકે?
સંસદ કૂચ દરમિયાન થયેલી હિંસા અંગે, CJP ના પ્રવક્તાઓએ દાવો કર્યો હતો કે કેટલાક બેકાબૂ તત્વો તેમના સમર્થકોમાં ઘૂસી ગયા હતા. હવે, જો આ તત્વોને સજા કરવાની વાત થઈ રહી છે, તો CJP લોકો શા માટે દુઃખી થઈ રહ્યા છે? શું તેઓ તેમની સાથે સાઠગાંઠમાં છે? શું તેઓ જાણતા નથી કે પ્રદર્શનકારીઓ સાથે મોટી સંખ્યામાં પોલીસ કર્મચારીઓ ઘાયલ થયા હતા? એ પોલીસ કર્મચારીઓ કેવી રીતે ઘાયલ થયા? CJP સમર્થકોની ભીડમાં અસામાજિક તત્વોની હાજરી એ હકીકત દ્વારા પુષ્ટિ મળે છે કે દિલ્હી પોલીસે ચહેરા ઓળખ પ્રણાલી દ્વારા શોધી કાઢયું હતું કે સંસદ કૂચ સમયે, જંતર-મંતર અને તેની આસપાસના વિસ્તારમાં અગાઉના ગુનાઇત રેકોર્ડ ધરાવતા ૨,૮૭૩ લોકો હતા. સંખ્યા નાની નથી.
આમાંથી લગભગ ૯૦૦ લોકો હત્યા, લૂંટ અને બળાત્કાર જેવા ગંભીર ગુનાહિત આરોપોનો સામનો કરી રહ્યા છે. આવા વ્યક્તિઓ માટે રાહતની માંગ કરવી એ અરાજકતાને ખુલ્લેઆમ સમર્થન આપવા સમાન છે. તેમનું વલણ કાયદાના શાસનને પડકારવા સમાન છે.