ભારતનું એવું મંદિર જ્યાં એકીટશે ઠાકોરજીના દર્શન કરવાની છે મનાઈ! દર બે મિનિટે કરી દેવાય છે પડદો

Banke Bihari Temple Vrindavan: દુનિયાભરના કૃષ્ણ મંદિરોમાં ભક્તો કલાકો સુધી એકીટશે પોતાના આરાધ્યના રૂપને નિહાળીને ધન્યતા અનુભવતા હોય છે. પરંતુ ઉત્તર પ્રદેશના પાવન ધામ વૃંદાવનમાં આવેલા જગવિખ્યાત શ્રી બાંકે બિહારી મંદિરમાં એક એવી અનોખી પરંપરા નિભાવાય છે જે તેને વિશ્વના અન્ય તમામ દેવાલયો કરતાં સાવ અલગ બનાવે છે.

અહીં દર્શનાર્થીઓને ભગવાનના અવિરત કે સતત દર્શન કરવા દેવામાં આવતા નથી. દર 2 થી 3 મિનિટના અંતરે મંદિરના સેવકો પ્રભુની સન્મુખ એક ભારે મખમલી પડદો ખેંચી દે છે અને થોડી જ ક્ષણોમાં ફરીથી પડદો હટાવી લે છે. આ પ્રથાને બ્રજભૂમિમાં 'ઝાંખી દર્શન' કહેવાય છે. પહેલીવાર વૃંદાવન આવતા શ્રદ્ધાળુઓ માટે આ દૃશ્ય અચરજ પમાડે તેવું હોય છે.

ઠાકોરજી ભક્તોની પાછળ પાછળ મંદિર છોડીને જતાં હોવાની માન્યતા

ધાર્મિક માન્યતાઓ અને બ્રજની પરંપરા અનુસાર, બાંકે બિહારીજીની આંખો અત્યંત દિવ્ય, નશીલી અને પ્રચંડ વશીકરણ શક્તિથી પરિપૂર્ણ માનવામાં આવે છે. સંતો અને વિદ્વાનોનું કહેવું છે કે જો કોઈ શ્રદ્ધાળુ નિષ્કપટ ભાવે અને પૂર્ણ તલ્લીનતાથી ઠાકોરજીની આંખોમાં આંખ પરોવીને એકીટશે જોઈ લે, તો બિહારીજી તે ભક્તના અગાધ પ્રેમ અને ભક્તિભાવના એટલા વશીભૂત થઈ જાય છે કે પોતાનું દિવ્ય સિંહાસન છોડીને તે ભક્તની પાછળ-પાછળ જ ચાલી નીકળે છે. આ અલૌકિક પ્રેમ-બંધનને સાચવી રાખવા અને બિહારીજીને સદાય વૃંદાવનમાં જ રોકી રાખવા માટે આ પડદા પ્રથાની શરૂઆત કરવામાં આવી હતી.

જ્યારે વૃદ્ધ ભક્તની આંગળી પકડીને મંદિર છોડી નીકળી પડ્યા હતા બિહારીજી

આ પરંપરા પાછળ એક અત્યંત પ્રાચીન અને ભાવુક પૌરાણિક કથા જોડાયેલી છે. વર્ષો પહેલાં એક વૃદ્ધ ભક્ત પ્રભુના દર્શનની અભિલાષા સાથે બાંકે બિહારી મંદિરે પહોંચ્યા હતા. તેઓ ઠાકોરજીના મનમોહક અને તેજોમય સ્વરૂપમાં એટલા લીન થઈ ગયા કે પલક ઝપકાવ્યા વિના ટગર-ટગર પ્રભુને જોતા જ રહ્યા. ભક્તનો પ્રેમ એટલો નિઃસ્વાર્થ, પવિત્ર અને ઊંડો હતો કે સાક્ષાત ભગવાનથી પણ ગર્ભગૃહમાં રહી શકાયું નહીં. બિહારીજી પોતાના ભક્તના પ્રેમવશ થઈને એક નાના બાળકની જેમ તે વૃદ્ધ ભક્તની આંગળી પકડીને મંદિરની દહેલીજ પાર કરી ગયા અને ભક્ત સાથે તેના ગામ તરફ જવા રવાના થઈ ગયા!

ગર્ભગૃહમાંથી મૂર્તિ ગાયબ થતાં સર્જાયો હતો હાહાકાર

જ્યારે મંદિરના સેવાભાવી સેવકો અને પુજારીઓએ જોયું કે ગર્ભગૃહના સિંહાસન પરથી ઠાકોરજીની મૂર્તિ ગાયબ છે, ત્યારે સમગ્ર વૃંદાવનમાં ભારે ખળભળાટ મચી ગયો હતો. સેવકો તાત્કાલિક તે ભક્તની શોધમાં દોડ્યા. મંદિરથી ઘણે દૂર પહોંચ્યા પછી તેમણે જોયું કે વૃદ્ધ ભક્ત આગળ ચાલી રહ્યા હતા અને તેમની પાછળ-પાછળ ખુદ બાંકે બિહારીજી મંદ-મંદ મલકાતા ચાલ્યા જઈ રહ્યા હતા. સેવાભાવીઓએ પ્રભુના ચરણોમાં સાષ્ટાંગ દંડવત પ્રણામ કર્યા, આંસુઓનું અર્ધ્ય અર્પણ કર્યું અને વૃંદાવન ધામ તેમજ પોતાના ભક્તો ખાતર પુનઃ મંદિરમાં પધારવા કાલાવાલા કર્યા. ભક્તના અનન્ય પ્રેમ અને સેવકોની અશ્રુભીની પ્રાર્થના જોઈને ઠાકોરજી આખરે ફરીથી મંદિરમાં બિરાજવા સંમત થયા હતા.

પ્રેમ, મર્યાદા અને ભક્તિનું પ્રતીક છે આ મખમલી પડદો

આ ઐતિહાસિક ઘટના બાદ મંદિરના તત્કાલીન પ્રબુદ્ધ આચાર્યો અને સેવકોએ સર્વસંમતિથી એવી કાયમી વ્યવસ્થા બનાવી કે હવેથી ભગવાનના દર્શન અવિરત નહીં, પરંતુ ક્ષણિક પળો માટે માત્ર 'ઝાંખી' સ્વરૂપે જ થશે. આ પડદો માત્ર કાપડનો સામાન્ય ટુકડો નથી, પરંતુ ભક્ત અને ભગવાન વચ્ચે વહેતા અફાટ પ્રેમ-સાગર પર સ્થાપિત કરાયેલી મર્યાદાની લક્ષ્મણરેખા છે. આ ઝાંખી દર્શન એ વાતનું જીવંત પ્રમાણ છે કે સનાતન પરંપરામાં ઈશ્વર માત્ર પથ્થરની જડ મૂર્તિ નથી, પરંતુ પ્રેમ અને ભક્તિના સાક્ષાત ચેતન સ્વરૂપ છે, જે પોતાના સાચા ભક્તના એક અશ્રુબિંદુ પર પોતાનું સર્વસ્વ ન્યોછાવર કરવા સદાય તત્પર રહે છે.