વિન્ટેજ કારનું વેચાણ કેપિટલ ગેઈન ટેક્સને પાત્રઃ હાઈકોર્ટ

જો અંગત વપરાશ પુરવાર  ન થાય તો  કેપિટલ ગેઈન્સ ટેક્સ લાગશેે 

ઈનકમટેક્સ એપલેન્ટ ટ્રિબ્યુનલે કારના વ્યક્તિગત ઉપયોગનો પુરાવા ન હોવાની નોંધ કરીને કરમુક્તિ નકારેલી

મુંબઈ -  બોમ્બે હાઈકોર્ટે તાજેતરમાં જ ઠરાવ્યું હતું કે મુંબઈના કરદાતા દ્વારા વેચાયેલી વિન્ટેજ કાર તેમની વ્યક્તિગત મિલકત નથી અને તેના પર મૂડી લાભ કર  (કેપિટલ ગેઈન ટેક્સ) લાગુ પડે છે, કારણ કે તેના વ્યક્તિગત ઉપયોગનો કોઈ પુરાવો નથી.

કોર્ટે ઠરાવ્યું હતું કે  ફક્ત માલિકીની અથવા આવા ઉપયોગ માટે સક્ષમ ન હોય, પરંતુ તે ઘનિષ્ઠ અને સામાન્ય રીતે ઉપયોગમાં લેવાતી હોવાનું દર્શાવવું જોઈએ.

ચીફ જસ્ટિસ આલોક આરાધે અને જસ્ટિસ સંદીપ માર્નેની ડિવિઝન બેન્ચે ૧૯૩૧ની ફોર્ડ ટુરના વેચાણ પરના મૂડી લાભ કરને સમર્થન આપતાં અવલોકન કર્યું હતું કે કારનો ફક્ત વ્યક્તિગત ઉપયોગ કરવાની ક્ષમતા તેને કર કાયદા હેઠળ વ્યક્તિગત અસર બનાવશે નહીં.

આમ, કાયદાના ઉપરોક્ત ઉલ્લેખ પરથી એ સ્પષ્ટ થાય છે કે જંગમ મિલકતને વ્યક્તિગત અસરો તરીકે ગણવા માટે, કરદાતાના વ્યક્તિ અને તેની અસરો વચ્ચે ઘનિષ્ઠ જોેડાણ દર્શાવવું આવશ્યક છે.

આ કિસ્સામાં, નરેન્દ્ર ભુવા, એક પગારદાર કર્મચારી, એ ૧૯૮૩ ની આસપાસ ૧૯૩૧ ની ફોર્ડ ટુરર વિન્ટેજ કાર ૨૦,૦૦૦ માં ખરીદી હતી અને ૧૯૯૨ માં તેને ૨૧ લાખમાં વેચી દીધી હતી.

તેમણે તે વર્ષના તેમના ટેક્સ રિટર્નમાં નફો જાહેર કર્યો ન હતો અને દાવો કર્યો હતો કે કાર એક વ્યક્તિગત સંપત્તિ હતી અને મૂડી લાભ કરમાંથી મુક્ત હતી.

આકારણી અધિકારીએ ૧૯૯૪માં દાવો ફગાવી દીધો અને તેમની કરપાત્ર આવકમાં વ્યવસાયિક આવક તરીકે  ૨૦.૮ લાખ ઉમર્યા હતા.

જ્યારે આવકવેરા કમિશનર (અપીલ)એ ભુવાની સ્થિતિને આંશિક રીતે સ્વીકારીને નોંધ્યું કે કાર સંપત્તિ કર રિટર્નમાં સૂચિબદ્ધ હતી અને તેનું મૂલ્ય ઘટાડાયું ન હતું, આવકવેરા અપીલ ટ્રિબ્યુનલે અસંમતી બતાવી હતી.

વ્યક્તિગત ઉપયોગના કોઈ પુરાવા મળ્યા નથી અને ઉમેરા પુનઃસ્થાપિત કર્યા હોવાનું ટ્રિબ્યુનલે જણાવ્યું હતું. ત્યારબાદ ભુવાએ બોમ્બે હાઈકોર્ટમાં અપીલ કરી.

તેમના વકીલે દલીલ કરી હતી કે આવકવેરા વિભાગે અગાઉની કર કાર્યવાહીમાં વિન્ટેજ કારને વ્યક્તિગત સંપત્તિ તરીકે સ્વીકારી હતી. તેમણે જણાવ્યું હતું કે કારનો જાળવણી ખર્ચ તેમના વ્યક્તિગત ઉપાડમાં પ્રતિબિંબિત થાય છે, અને વાહનનો કોઈ પણ ભાગ વ્યાવસાયિક હેતુ માટે ઉપયોગમાં લેવાયો નથી.

જોકે, કોર્ટે આ દલીલોને અવિશ્વસનીય ગણાવી. તેણે નોંધ્યું કે ટ્રિબ્યુનલના તારણો મુજબ, કાર ભુવાના નિવાસસ્થાને પાર્ક કરવામાં આવી ન હતી.

વધુમાં, તેમાં નોંધવામાં આવ્યું હતું કે કારના સમારકામ અથવા ચલાવવાના ખર્ચનો કોઈ પુરાવો નથી, અને કરદાતા નિયમિતપણે કંપની દ્વારા પૂરા પાડવામાં આવેલ વાહનનો ઉપયોગ કરતા હતા.

કોર્ટે એક તારણ તરફ ધ્યાન દોર્યું જેમાં નોંધ્યું હતું કે કરદાતાએ ગર્વથી કાર ખરીદી હોવાનો દાવો કર્યો હતો. તે એક કિંમતી કબજો હોઈ શકે છે તે સ્વીકારતા, ટ્રિબ્યુનલને એ જોવાનું મુશ્કેલ લાગ્યું કે ફક્ત તે જ વ્યક્તિગત ઉપયોગ તરીકે કેવી રીતે લાયક બની શકે.

 કરદાતા દ્વારા કરાયેલી એક દલીલમાં કહેવામાં આવ્યું હતું કે કરદાતાએ કાર કબજાના ગૌરવ તરીકે ખરીદી હતી. તેને ગૌરવની બાબત તરીકે રાખવામાં આવી હશે, એમ ટ્રિબ્યુનલે નોંધ્યું હતું.

હાઈકોર્ટ આ વિશ્લેષણ સાથે સંમત થઈ હતી કે, ગૌરવ માટે કોઈ વસ્તુની માલિકી રાખવી એ કાયદા હેઠળ કર મુક્તિ માટે જરૃરી વ્યક્તિગત ઉપયોગ નથી.

ત્યારબાદ, તેણે અપીલને ફગાવી દીધી, અને નોંધ્યું કે કરદાતા વિન્ટેજ કારના વ્યક્તિગત ઉપયોગને સાબિત કરવા માટે કોઈ પુરાવા બતાવવામાં નિષ્ફળ ગયા છે.