૨૦૩૫ સુધીમાં ક્ડ ઓઇલની માંગમાં ભારતનો હિસ્સો 40% થી વધુ અને કુદરતી ગેસની માંગમાં લગભગ 8 ટકાનો રહેશે, એમ સરકારે સંસદમાં જણાવ્યું હતું. અહેવાલ મુજબ, પરંપરાગત અને બિનપરંપરાગત હાઇડ્રોકાર્બન બંનેના સ્થાનિક ઉત્પાદનને વેગ આપવા માટે, સરકારે છેલ્લા દાયકામાં બહુવિધ નીતિઓ અને નિયમનકારી સુધારાઓ રજૂ કર્યા છે. આમાં હાઇડ્રોકાર્બન એક્સપ્લોરેશન એન્ડ લાઇસન્સિંગ પોલિસી, ડિસ્કવર્ડ સ્મોલ ફિલ્ડ પોલિસી, કોલ બેડ મિથેન માટે પ્રારંભિક મુદ્રીકરણ નીતિઓ, અને રાષ્ટ્રીય ડેટા રિપોઝીટરી અને રાષ્ટ્રીય ભૂકંપ કાર્યક્રમની રચનાનો સમાવેશ થાય છે. ૨૦૨૫ માં, ઓઇલફિલ્ડ્સ (નિયમન અને વિકાસ) કાયદામાં સુધારા દ્વારા ખનિજ તેલની વ્યાખ્યાનો વિસ્તાર કરવામાં આવ્યો જેમાં શેલ ઓઇલ અને ગેસ, ટાઇટ ગેસ, ટાઇટ ઓઇલ અને ગેસ હાઇડ્રેટ્સ જેવા બિનપરંપરાગત હાઇડ્રોકાર્બનનો સમાવેશ કરવામાં આવ્યો, જેનાથી એક જ લીઝ હેઠળ તેમનું ઉત્પાદન શક્ય બન્યું. વધુ રોકાણ આકર્ષવા માટે ઉન્નત તેલ અને ગેસ પુનઃપ્રાપ્તિ પદ્ધતિઓ માટે નાણાકીય પ્રોત્સાહનો પણ રજૂ કરવામાં આવ્યા છે. કોલસા અને લિગ્નાઈટ ગેસિફિકેશન પ્રોજેક્ટ્સ માટે ૮,૫૦૦ કરોડ રૂપિયાના પ્રોત્સાહન ખર્ચને મંજૂરી આપવામાં આવી છે.
સંરક્ષણ ક્ષેત્રને 100,000 સ્ટાર્ટઅપ્સની જરૂર
ભારતે એક મજબૂત ઇકોસિસ્ટમ બનાવવી જોઈએ જેનાથી મોટી સંખ્યામાં સ્ટાર્ટઅપ્સ ક્ષેત્ર નો વિકાસ થાય. કોર્પોરેટ ક્ષેત્રના નિષ્ણાતો એ જણાવ્યું હતું કે સંરક્ષણ ક્ષેત્રમાં નવી ટેકનોલોજીનો સમાવેશ કરવો અને સંપાદન પ્રક્રિયાને સરળ બનાવવી મહત્વપૂર્ણ છે. મોટી સંખ્યામાં નવા સ્ટાર્ટઅપ્સને પ્રોત્સાહન આપવા માટે ભારતના સ્ટાર્ટ અપ ઇકોસિસ્ટમને વધુ મજબૂત બનાવવાની જરૂર છે. દેશમાં હાલમાં આશરે ૧૫૭,૦૦૦ રજિસ્ટર્ડ સ્ટાર્ટઅપ્સ છે. આમાંથી, આશરે ૩૩,૦૦૦ ટેકનોલોજી ક્ષેત્રમાં છે, જ્યારે ફક્ત ૯,૦૦૦ સંરક્ષણ ક્ષેત્રમાં છે. જોકે, સફળ કંપનીઓની સંખ્યા ખૂબ ઓછી છે. ભારતના માથાદીઠ સ્ટાર્ટ અપ નંબરો ઇઝરાયલ જેવા દેશો કરતા નોંધપાત્ર રીતે ઓછા છે.
