- યુએન દ્વારા યુદ્ધની અસરને ઓછી કરવાના પ્રયાસ
- ઊર્જાના ભાવમાં તીવ્ર વધારાને કારણે ભારતે ૨૦૧૩, ૧૯૯૯ અને તે પહેલાં પણ કટોકટીનો સામનો કર્યો છે
યુએસ વહીવટીતંત્રે ઈરાન સાથેની દુશ્મનાવટનો અંત લાવવા માટે ૧૫-મુદ્દાનો એજન્ડા મોકલ્યો છે. તેલ અને ગેસ બજારોએ આનો આશાવાદી પ્રતિભાવ આપ્યો છે. ઈરાનના વિદેશ મંત્રીએ જણાવ્યું હતું કે તેમણે ભારત સહિત મિત્ર દેશોના જહાજોને હોર્મુઝ સ્ટ્રેટમાંથી પસાર થવાની મંજૂરી આપી છે. યુએન સેક્રેટરી-જનરલ એન્ટોનિયો ગુટેરેસે હોર્મુઝ સ્ટ્રેટ ખોલવાની અપીલ કર્યા પછી આ નિવેદન આવ્યું છે. હોર્મુઝ સ્ટ્રેટ લાંબા સમય સુધી બંધ રહેવાથી વૈશ્વિક વાવણીની મોસમ માટે નિર્ણાયક સમયે તેલ, ગેસ અને ખાતરના પુરવઠા પર અસર પડી રહી છે. પ્રદેશ અને તેનાથી આગળના નાગરિકો ભારે નુકસાન સહન કરી રહ્યા છે અને અસુરક્ષામાં જીવી રહ્યા છે. યુએન યુદ્ધની અસરને ઓછી કરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યું છે, અને આમ કરવાનો શ્રેષ્ઠ માર્ગ એ છે કે યુદ્ધનો તાત્કાલિક અંત લાવવો.
એ સમજવું સરળ છે કે આ સંકેતોને ગલ્ફમાં ચાલી રહેલા સંકટનો અંત અને અશ્મિભૂત ઇંધણ બજારમાં સામાન્યતા પરત ફરવા તરીકે જોવામાં આવી રહ્યા છે, પરંતુ અમેરિકા, ઈરાન અને ઇઝરાયલ સહિત સંકળાયેલા તમામ પક્ષોની અણધારી પ્રકૃતિને જોતાં, આ અપેક્ષા રાખવી ખૂબ વધારે હોઈ શકે છે. વધુ ચોક્કસ રીતે, ભારતને ભવિષ્યમાં આયાતી ઊર્જા માટે અપેક્ષા કરતાં વધુ કિંમતો ચૂકવવી પડી શકે છે.
વેપાર માર્ગોના શસ્ત્રીકરણનો એક પ્રભાવ એ છે કે કેટલાક બજારો જે અગાઉ વૈશ્વિક હતા, જેમ કે ક્રૂડ ઓઇલ બજાર, હવે નોંધપાત્ર પ્રાદેશિક ભાવ વધઘટનો અનુભવ કરે છે. ઉદાહરણ તરીકે, ભારત માટે, ગલ્ફ ક્ષેત્રમાં તેલનો ભાવ ટેક્સાસ અથવા ઉત્તર સમુદ્રમાં તેલના ભાવ કરતાં ઘણો મહત્વનો છે. કેટલાક અંદાજ મુજબ, ભારતીય કાચા તેલની બાસ્કેટની કિંમત આગામી કેટલાક મહિનાઓમાં પાછલા કેટલાક મહિનાઓની તુલનામાં લગભગ બમણી થઈ શકે છે. કહેવાની જરૂર નથી કે જો આવું થાય છે, તો તે સામાન્ય ઘરો અને સરકાર બંનેના નાણાકીય ખર્ચ પર ભારે ભારણ લાવશે.
ઊર્જાના ભાવમાં તીવ્ર વધારાને કારણે કટોકટીનું જોખમ ભારતના રાજકીય અર્થતંત્ર માટે નવું નથી. તે પહેલાં પણ બન્યું છે. આપણે ૨૦૧૩, ૧૯૯૯ અને તે પહેલાં પણ આવી પરિસ્થિતિઓનો સામનો કર્યો છે. વધુ ઊર્જા સ્વ-નિર્ભરતા એકમાત્ર ઉકેલ છે, પરંતુ તેનો તાત્કાલિક અમલ કરી શકાતો નથી. જો કે, વર્તમાન સરકાર પાસે આમ કરવા માટે એક દાયકાથી વધુ સમય છે.
૨૦૧૪ માં સત્તામાં આવ્યા પછી, વર્તમાન સરકારને પ્રમાણમાં લાંબા સમય સુધી વ્યવસ્થાપિત ઊર્જા ભાવોનો લાભ મળ્યો છે. આ સમયગાળા દરમિયાન, ઊર્જા સ્વ-નિર્ભરતા તરફ કેટલાક પગલાં લેવામાં આવ્યા હતા, જેમ કે નવીનીકરણીય ઊર્જા ક્ષમતા માટેના મહત્વાકાંક્ષી લક્ષ્યો. જોકે, હાલના સંજોગોમાં, નવીનીકરણીય ઊર્જા અશ્મિભૂત ઇંધણ માટે પૂરતો વિકલ્પ નથી, ખાસ કરીને બેઝલોડ વીજળીની જરૂરિયાતો માટે, અને આવનારા ઘણા વર્ષો સુધી તે પૂરતું રહેશે નહીં. તેથી, તેલ અને ગેસના સ્થાનિક સંશોધન, ઉત્પાદન અને પ્રક્રિયામાં વધારો કરવા સિવાય કોઈ વિકલ્પ નથી.
કમનસીબે, સરકાર આ મહત્વપૂર્ણ માપદંડમાં નિષ્ફળ ગઈ છે. સંશોધન નીતિમાં કેટલાક ભવિષ્યલક્ષી ફેરફારો છતાં, ૨૦૧૪ થી ઉત્પાદનમાં ૩૦ ટકાનો ઘટાડો થયો છે, જ્યારે સ્થાનિક માંગ સતત વધી રહી છે. ૨૦૧૬ માં નવી સંશોધન અને લાઇસન્સિંગ નીતિ રજૂ કરવાથી ઉત્પાદનમાં નોંધપાત્ર વધારો થયો નથી કે વ્યાપારી રસ આકર્ષાયા નથી. ઉત્પાદન વહેંચણીને આવક વહેંચણીથી બદલવામાં આવી હતી, પરંતુ આનો અર્થ એ થયો કે કંપનીઓને પ્રોજેક્ટ સમયરેખામાં ખૂબ પાછળથી આવક મળી હતી.
આનાથી તેમનો રસ ઓછો થયો. નવા શોધાયેલા ક્ષેત્રો માટે ડેટા કવરેજ નબળું રહે છે, અને ભાવ અસ્થિરતા ચાલુ રહે છે. દરમિયાન, બ્રાઝિલે ભૂસ્તરશાસ્ત્રીય ડેટામાં રોકાણ કરીને તેના સંશોધન સ્તરને બમણું કર્યું છે. ભારતે સ્પષ્ટપણે વધુ મહેનત કરવાની અને અન્ય દેશોની સફળતાઓમાંથી શીખવાની જરૂર છે. આ કટોકટી, અથવા તેના બદલે કટોકટીનો ભય, આત્મનિર્ભરતા વધારવાની તક તરીકે ઉપયોગ કરવો જોઈએ.
