Go Social with Facebook Close

Our Social Reader lets you keep track of your favorite Gujarat Samachar content (text, photos & videos) on your Facebook Timeline, and discover new content with friends.

Gujarat Samachar

Facebook

Go Social with Facebook Close

Our Social Reader lets you keep track of your favorite Gujarat Samachar content (text, photos & videos) on your Facebook Timeline, and discover new content with friends.

Gujarat Samachar

Facebook

Enable Social Reading
No, Thanks

છત્રપતિ શિવાજીની ભવાની તલવાર

એનો બીજા કેમ ઉપયોગ કરી શક્તા નહિ?

શિવાજીની ભવાની તલવાર.

એક જમાનામાં એ તલવારની ભારે ખ્યાતિ હતી. લોકો એ તલવાર વિષેની જાતજાતની વાતો કરતા હતા. કોઈક કહેતું હતું કે એ તલવાર શિવોબાને સીધી માતા ભવાની તરફથી ભેટ મળી છે. કોઈક કહેતું કે આચાર્ય શાસ્ત્રી તરફથી એ શિવોબાના સન્માનમાં પ્રાપ્ત થયેલી છે.

એ જે હોય તે, પણ શિવાજીને પોતાને એ ભવાની તલવાર ખૂબ જ ગમતી હતી. એ તલવાર બીજી તલવારોથી મોટી અને વજનદાર હતી. કોઈ વીરલા જ તેને હાથમાં રાખીને તેનો ઉપયોગ કરી શકે.

એક દિવસ શસ્ત્રાગારમાં જોયું તો એ તલવાર ન મળે. શિવાજી એ તલવાર કાળજીપૂર્વક રાખતા હતા. તેને માટે રક્ષકો હતા. પછી એકાએક એ ક્યાં ગુમ થઈ ગઈ?

શોધાશોધ અને દોડાદોડી ચાલી રહી. ધમાલ થોડી મચી ખરી, પણ તલવાર મળી ગઈ.

વાત એવી હતી કે રક્ષકોમાં જ અંદરોઅંદર કુતૂહલ જાગ્યું હતું. તેમનામાં એવો પ્રશ્ન ચર્ચાયો કે 'ભવાની તલવાર કોઈ ચલાવી નહિ શકે. એ કામ માત્ર શિવોબાનું જ. એમને જ માતાના આશીર્વાદ મળેલા છે.'
તેમાંથી વાદ વધ્યો. એક કહે - 'હું ચલાવી શકું છું.'

બીજો કહે, 'આપણને ય વાંધો નહિ.'

ત્રીજો કહે, 'આપણે ભવાનીને હાથમાં ફેરવી શકીએ.'
એ વાતોમાંથી મામલો વધ્યો. આવી ગઈ વાત 'આવી જાઓ.'

એ રક્ષકો તથા  બીજા સૈનિકો જ વારાફરતી ભવાની તલવાર લઈને પટાબાજી ખેલતા હતા.

તલવાર ખોવાઈ હતી જ નહિ, રક્ષકો જ એનાથી રમતા હતા, અને રક્ષકોના હાથમાં જ તલવાર હોય પછી તે ખોવાવાની ક્યાં હતી?

શિવાજીને ખબર પડી તો તેઓ વિચારવા લાગ્યા, દરબારમાં તો ગણગણાટ થઈ રહ્યો.

માધોરાવ કહે, 'ભવાની તલવાર કોઈ બીજાથી લેવાય જ કેમ?'

બીજાઓ કહે, 'પછી શિવોબા અને બીજાઓમાં ફરક શો રહે?'

પાંડેરાવ કહે, 'એમને રક્ષણ કરવાનું કહ્યું છે, રમવાનું નહિ.'

વાત વધતી હતી. મામલો તંગ બનતો હતો. શિવાજી શો ન્યાય આપે છે એ તરફ એ બધાની નજર હતી.
અને શિવાજીએ જે ન્યાય આપ્યો એ જોઈ બધા તાજ્જુબ પામી ગયા.

શિવોબાએ કહ્યું, 'એ તલવાર ભવાની તલવાર છે એટલે કોઈ એક સૈનિકની ન હોઈ શકે. એ મારી ખરી પણ માત્ર મારી શા માટે રહે? લડતી વખતે ભલે હું રાખું પણ બધાને જ એ તલવારનો ઉપયોગ આવડવો જોઈએ.

સૈનિકે તો કોઈપણ તલવારથી લડતાં શીખી લેવું જોઈએ, સંભવ છે કે ભવાની તલવારની ખ્યાતિ સાંભળી મોગલો પોતાના તમામ સૈનિકોને એવી જ તલવારો આપે તો શું આપણે પાછા પડીશું? જાઓ, આજથી ભવાની તલવાર બધાના ઉપયોગ માટે મૂકવામાં આવે છે. એનાં માનસન્માન એના એ જ રહેશે, માતા ભવાની જેટલાં જ પણ દરેક સૈનિકે એ તલવારથી ટેવાવું પડશે.

કોઈ તલવાર હું ચલાવું અને બીજાઓમાં તેનું કૌતુક થાય એ પૂરતું નથી. તમે જો મને તમારો શિવોબા કહેતા હો તો હું ઈચ્છું કે આપણા લશ્કરમાં તમામ લોકો શિવોબા બની રહે. આખું લશ્કર શિવાજીનું જ બની રહે.'

હર્ષનાદ અને ખુશાલીથી દરબાર અને લશ્કર રાજી રાજી થઈ ગયાં!

ભવાની તલવારનાં સન્માન જળવાયાં અને સૈનિકોની આવડત તથા બહાદુરી પણ વધી ગઈ.

ખરું છે, રાજવીઓ જો પોતાને માટે ચઢિયાતાં શસ્ત્રો અને સાધનો રાખે છે તો જ પ્રજામાં અસંતોષ જાગે છે. રાજવી પ્રજાને પણ પોતાના જેવા જ સમજે છે તો આખું લશ્કર શિવાજીનું લશ્કર બની રહે છે. અને એ લશ્કર કદી હારતું નથી.

ભવાની તલવારનાં સન્માન જળવાયાં અને સૈનિકોની આવડત તથા બહાદુરી પણ વધી ગઈ.

- હરીશ નાયક
 


For more update please like on Facebook and follow us on twitter

http://bit.ly/Gujaratsamachar

https://twitter.com/gujratsamachar

 

Post Comments