Last Update : 18-July-2012, Wednesday

 

સાયકો

ડાર્ક સિક્રેટ્‌સ - રાજ ભાસ્કર

- નાથુ, ગુડબાય ! ઘેલાણી મારી શાયરીમાં છુપાયેલ કલુને શોધી ના શક્યો. અને એની તર્કશક્તિ પર બહુ અભિમાન હતું પણ એ હારી ગયો ?

ભાગ-૨

વહી ગયેલી વાત...
(શહેરની જાણીતી મેન્ટલ હોસ્પિટલમાંથી એક દિવસ રોમિયો નામનો એક સાયકો એક ડોક્ટરની કતલ કરીને ભાગી જાય છે. શોધખોળ ઈ. ઘેલાણીને સોંપવામાં આવે છે. હોસ્પિટલનો સિક્યુરીટી ગાર્ડ રણવીર શકના દાયરામાં આવે છે. કારણ કે વર્ષો પહેલા રોમિયોએ સાત છોકરીઓના કતલ કરેલા ત્યારે રણવીરે અને ધનરાજ નામના બીજા એક પોલીસકર્મીએ રોમિયોનો સાથ આપેલો. ધનરાજ મરી ગયો અને રણવીરની નોકરી ગયેલી.
ઉપરાંત શહેરમાં પણ એક છોકરીની કતલ થાય છે. ઘેલાણી રોમિયોને પકડવા માટે ફાંફા મારી રહ્યાં હોય છે ત્યારે જ અચાનક એક દિવસ રોમિયોની લાશ જ મળે છે. છોકરીની લાશ અને રોમિયોની લાશ બંને પરથી ચીઠ્ઠીઓ મળે છે. એમાં જુદી જુદી શાયરીઓ લખેલી હોય છે. અને પકડી પાડવા માટે ઘેલાણીને પડકાર ફેંકયો હોય છે... હવે આગળ...)
રોમિયોના મોતને ત્રણ દિવસ વીતી ચુક્યા હતા. ઘેલાણી સન્ન હતા. એમનું મગજ ઘાંચીના બળદ જેમ એકને એક પ્રશ્નની આસપાસ ગોળ ગોળ ધુમી રહ્યું હતું ? ‘રોમિયો મરી ગયો તો પછી આ બઘું કરે છે કોણ ?’
‘સાહેબ, શું લાગે છે ?’ નાથુએ પૂછ્‌યું.
‘નાથુ, સાચુ કહું તો આ વખતે તો કંઈ લાગતું જ નથી. રોમિયોના મર્ડર પછી આખી બાજી પલટાઈ ગઈ છે.’
‘આગળ બે છોકરીની કતલ થઈ એ પરથી કંઈ નથી મળતું ?’
‘ના, ખાસ કશું નહીં. એ છોકરી અહીં ભાડે રહેતી હતી. રોમિયોએ વર્ષો પહેલા જે સાત છોકરીના ખૂન કર્યા હતા ત્યારે પણ આવી જ રીતે કમાવા આવેલી અને એકલી રહેતી છોકરીઓનાં જ ખૂન કર્યા હતાં.’
‘પણ આવી રીતે ભાડે રહેતી છોકરીઓની કતલ કરવા પાછળનું રોમિયોનું કારણ શું હતું ?’
‘પ્રેમ ! એ જે છોકરીને પ્રેમ કરતો હતો એ પણ આ રીતે જ દૂરના એક ગામમાંથી શહેરમાં કમાવા આવી હતી. એની બાજુમાં જ રહેતી હતી. રોમિયોનો ઉપયોગ કર્યો અને અને છોડીને ચાલી ગઈ. બસ આટલું જ....’
***
રાતના સાડા દસ વાગી રહ્યાં હતા. ઘેલાણી અને નાથુ એક ચોરીનો કેસ પતાવી ઘર તરફ થઈ રહ્યા હતા. ધોધમાર વરસાદ અને રસ્તા પર પડેલી ખાબોચિયાઓને પાર કરતી જીપ આગળ વધી રહી હતી. છેક નાથુના ઘર પાસે જીપ ઊભી રહી. ઘેલાણીએ એને કહ્યું, ‘નાથુ, વરસાદ બહું છે. તુ ઉતરી જા. હું જાતે ડ્રાઈવ કરીને જતો રહીશ.’
જીપમાં મુકી રાખેલી છત્રી લઈ નાથુ ત્યાંજ ઉતરી ગયો. એમની જીપથી થોડે જ દૂર ઊભેલી ગાડીમાં બેઠેલી એક વ્યક્તિ આ બઘું જોઈ રહી હતી. ઘેલાણીએ ગાડી મારી મૂકી. એ સાથે જ પેલી ગાડીનો પણ સેલ વાગ્યો.
ઘેલાણી હજુ માત્ર ત્રણેક કિલોમીટર જ દૂર ગયા હશે ત્યાંજ એમનો મોબાઈલ રણક્યો, ‘સાહેબ, હું કોન્સ્ટેબલ પંડ્યા બોલું છું. અહીં જીવણ પાર્કમાં એક છોકરીની કતલ થઈ ગઈ છે. તમે જલ્દી આવો સાહેબ !’
‘હા, હું અને નાથુ બંને આવીએ છીએ. તું મને સરનામુ એસ.એસ.એમ. કર !’ બોલીને ઘેલાણીએ સેલ કટ કરી નાંખ્યો. ગાડીને યુ ટર્ન મારીને એમણે નાથુને કોલ કર્યો. નાથુનો મોબાઈલ સ્વીચ ઓફ આવતો હતો. ચાલુ ગાડીએ એમણે બે-ત્રણ ટ્રાય કરી પણ દશેરાના દાડે જ મોબાઈલનું ઘોડું ના દોડ્યું.
ઘેલાણી નાથુને લીધા વગર જ ઘટના સ્થળ પર પહોંચી ગયા. આ વખતે પણ એક એકલી ભાડે રહતી છોકરીનું મર્ડર થયું હતું. છોકરીનું નામ કેતકી હતું. એક રૂમ રસોડાના એક જર્જરીત ફલેટમાં એની લાશ પડી હતી. કતલ બપોરે થઈ હોય એવું લાગતું હતું. પણ ખબર હમણાં જ પડી હતી.
ઘેલાણીએ લાશની આસપાસ નજર ધુમાવી. છોકરીના શરીર પર તીક્ષ્ણ હથિયારના ઊંડા ઊંડા ઘા હતા. અદ્‌લ રોમિયો સ્ટાઈલનું ખૂન હતું આ. તપાસ દરમિયાન ઘેલાણીને પાસેના બેડથી એક ચીઠ્ઠી મળી. એમણે એ વાંચવા માંડી, ‘હાય, ઘેલાણી કેમ છે ? થાકી ગયો કે હજુ નથી થાક્યો ? મારે તને થકવાડી થકવાડીને હરાવવાનો છે. તને બહુ અભિમાન છે ને તારી તર્કશક્તિ પર ? તો પકડી બતાવ મને.’
રોમિયો તો ક્યારનો હવા થઈ ગયો. હવે શોધી કાઢ કે હું કોણ છું. લે હું તને એક ક્લુ પણ આપું. હમણાં એક કલાક પછી હું એક કતલ કરીશ. કોની કતલ કરીશ એનું નામ પણ તને કહી દઉં. એનું નામ મેં અગાઉ જે બે કતલ કર્યા એ વખતે જે શાયરીઓ લખી હતી એમાં જ છુપાયેલું છે. જલ્દી શોધી કાઢ, સમય ઓછો છે અને સ્થળ પણ તને કહી દઉં. મારા શાયરાના અંદાજમાં જ.... નોંધી લે...
‘એક તરફ જ્યાં પાણી છે,
બીજી તરફ વાણી છે.
મનનો મેલ ઉતરે છે જ્યાં,
ત્યાંજ કતલની ઉજાણી છે.’
‘આવ ઘેલાણી આવ... હું તારી રાહ જોઉં છું.. તારી ભાષામાં સાયકો મારી ભાષામાં ભડકો... આગનો ભડકો... વેલ કમ ઘેલાણી... આપકે પાસ સિર્ફ એક ઘંટા હૈ... આપકા સમય શરૂ હોતા હૈ અબ... તારો સાયકો..!’
ઘેલાણી હચમચી ગયા. એ મારતી જીપે પોલીસ સ્ટેશન તરફ દોડ્યા. ચાલુ જીપે એમણે નાથુને ફોન લગાવ્યો પણ સ્વીચ ઓફ જ આવતો હતો.
એ ફટાફટ પોલીસ સ્ટેશને પહોંચ્યો. રોમિયોની ફાઈલ લઈને એ એમની કેબીનમાં પહોંચી ગયા. કાતિલે કહ્યું હતું એમ આગળના કેસની શાયરીઓમાંથી એ હવે જેનું કતલ થવાનું હતું એનું નામ શોધવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યાં હતા. બંને કતલ વખતેના તમામ ફોટાઓ, પત્રો બઘું સામે જપડ્યુ હતું. કોઈકના જીવન અને મરણનો સવાલ હતો.
પહેલી વખત કતલ થઈ ત્યારે રોમિયોએ દિવાલ પર એક શાયરી લખી હતી. એનો ફોટો એમની સામે પડ્યો હતો, અને બીજી વખત રોમિયોનું ખૂન થયું ત્યારે એક ચીઠ્ઠીમાં શાયરી લખી હતી. જોડકણા જેવી બંને શાયરીઓના શબ્દો પર ઘેલાણીની બિલોરી કાચ જેવી નજર ફરી રહી હતી. પહેલી શાયરી હતી,
‘ના’ દિન કો શકુન હૈ !
ના રાતો કો શકુન હૈ !
યે કૈસા હમને ઉમર,
કત્લકા જૂનૂન હૈ !
એ પછી એમની નજર બીજા જોડકણા પર પડી. એમાં લખ્યું હતું,
‘થુ’કેલું ચાટવું પડે !
પીધેલું ઓકવું પડે !
રોમિયોનો બાપ છું હું,
ઘેલાણીએ ઝુકવું પડે !
ઘેલાણી ક્યાંય સુધી શાયરીઓના શબ્દો પર નજર દોડાવતા રહ્યે. એમાં એ કોઈ જાણીતી વ્યક્તિનું નામ શોધવાનો પ્રયત્ન કરતા રહ્યા. શાતિર, ઘેલાણી, ઉમર, દિન, શકૂન, ઝુકવુ. એકેય શબ્દમાંથી કોઈ જાણીતી વ્યક્તિનું નામ નહોતું ઉભરતું. એ કલાક સુધી આમને આમ બેસી રહ્યાં ત્યાંજ એમનું ઘ્યાન ઈન્વેટેડ કરેલા શબ્દો પર પડ્યું. પહેલી શાયરીનો પહેલો અક્ષર હતો ‘ના’એ ઈન્વેટેડ કોમામાં લખેલો હતો. અને બીજી શાયરીનો પહેલો અક્ષર હતો ‘થુ’એ પણ ઈન્વટેડ કોમામાં હતો. ઘેલાણીએ બંને શાયરીના પહેલા અક્ષરો સાથે વાચ્યા. નામ આવ્યું ‘નાથુ’.
જાણે વીજળીનો કરંટ લાગ્યો હોય એમ ઘેલાણી ઊભા થઈ ગયો. એનો મતલબ એમ કે નાથુનો જીવ ખતરામાં છે. એમણે તરત જ એને કોલ જોડ્યો. મોબાઈલ હજુ સ્વીચ ઓફ હતો. એમણે એના ઘરે ફોન ટ્રાય કર્યો જવાબ મળ્યો કે એ તો ઘરે આવ્યો જ નથી. ઘેલાણી બઘું સમજી ગયા. નાથુ હવે કાતિલના શકંજામાં હતો. પણ આવડા મોટા શહેરમાં એને ક્યાં શોધવો ? કાતિલે છેલ્લી ચીઠ્ઠીમાં શાયરી લખીને સ્થળનો ક્લુ આપ્યો હતો. સમય બહુ ઓછો હતો. ઘેલાણી ઝડપથી એના પર નજર ફેરવવા લાગ્યા, શબ્દો હતા,
‘એક તરફ જ્યાં પાણી છે,
બીજી તરફ વાણી છે.
મનનો મેલ ઉતરે છે જ્યાં,
ત્યાં જ કતલની ઉજાણી છે.’
ઘેલાણી વિચારવા લાગ્યા. એક તરફ પાણી એટલે નદી અથવા પાણીની લાઈન કે ખાબોચિયું. એટલે કદાચ નદી હોય તે સ્થળ. બીજી તરફ વાણી એટલે શું ? વાણી એટલે કોઈ વક્તાનું ઘર હશે ? એમણે એવા સ્થળો પર વિચાર કર્યો. એકેય નામ ના મળ્યું. કોઈ પ્રવચન હોલ હશે ? એમણે એના પર વિચાર્યું પણ નદીના કિનારે એક પણ પ્રવચન હોલ નથી. પછી ત્રીજો વિચાર કર્યો. વાણી એટલે ગીત સંગીત એવો પણ અર્થ થાય. એટલે કે જ્યાં ગીત શીખવાડવામાં આવતું હોય છે. યેસ... તરત એમને નદીના કિનારે અવવારૂ વિસ્તારમાં ઉભેલી ‘સરસ્વતી સંગીત શાળા’નું મકાન યાદ આવ્યું. એની સાથે જ એમને શાયરીની ત્રીજી લાઈન ‘મનનો મેલ ઉતરે છે જ્યાં’નો અર્થ પણ સમજાઈ ગયો. એટલે કે જ્યાં મન અને મગજનો ઈલાજ થતો હોય એ ‘મેન્ટલ હોસ્પિટલ’ નદી અને સંગીત શાળા વચ્ચે એકના વિસ્તારમાં એક જ મેન્ટલ હોસ્પિટલ આવેલી છે. અને એ છે ‘જી.કે. મેન્ટલ હોસ્પિટલ.’
ઓહ માય ગોડ... ઘેલાણી ઉભા થઈ ગયા. એટલે કે આ આખો ખેલ મેન્ટલ હોસ્પિટલમાંથી જ કોઈક ખેલી રહ્યું છે. એમના હાથ અને હૈયું બંને ઘુ્રજી રહ્યા હતા. હવે પંદર જ મિનિટ બાકી હતી અને નાથુનો જીવ જોખમમાં હતો. ઘેલાણીએ તરત જ ડો. રાધિકા, રણવીર ત્યાં ઉપસ્થિત કોન્સટેબલો બધાને ફોન કરી જોયા. પણ કોઈકે રીસીવ ના કર્યો તો કોઈનો ફોન સ્વીચ ઓફ હતો. ઘેલાણી ચિત્તાની ઝડપે બહાર નીકળ્યા અને હોસ્પિટલ તરફ દોડી ગયા.
હોસ્પિટલની તમામ લાઈટો બંધ હતી. પાગલોની ચીસો અંધારાને ઔર બિહામણું બનાવી રહી હતી. ઘેલાણી સાવધાનીપૂર્વક આગળ વઘ્યા. એમની સાથે માત્ર બે કોન્સ્ટેબલો હતા. એ થોડે આગળ વઘ્યા ત્યાં જ એમના પગમાં બે કોન્સ્ટેબલોની લાશ આવી. ઘેલાણી વધારે સાવધ થઈ ગયા. આખી હોસ્પિટલ કાળા ડિબાંગ અંધારાને ઓઢીને બેઠી હતી. માત્ર એક રૂમની બારીમાંથી પ્રકાશ બહાર આવી રહ્યો હતો. ઘેલાણી ધીમે ધીમે રૂમના બારણા સુધી પહોંચ્યા અને અંદર દ્રષ્ટિ કરી. હોલની વચ્ચોવચ એક ખુરથી ગોઠવેલી હતી. એમાં નાથું બંધાયેલો હતો. એની આંખ પર પણ પટ્ટી બાંધી દેવામાં આવી હતી. એની આસપાસ એક વ્યક્તિ ગોળ ગોળ ધુમી રહી હતી. અચાનક એ વ્યક્તિ દરવાજા તરફ ફરી. એનો ચહેરો જોઈને ઘેલાણી છક્ક થઈ ગયા. એ રાધિકા હતા. ડો. રાધિકા. એણે કાળાં કપડાં પહેર્યા હતાં. હાથમાં રહેલા મોટા છરા વડે એ નાથુના શરીર પર કાપા કરી રહી હતી, મોંમાથી લાળ ટપકાવતા એ ગાંડા જેમ બબડી રહી હતી, ‘નાથુ, તારો ઘેલાણી હજુ ના આવ્યો. બસ હવે ત્રણ મિનિટની વાર છે. પછી તારો ખેલ ખલાસ !’
ઘેલાણીના મગજમાં ભયંકર ઉથલપાથલ થઈ ગઈ હતી. સાયકિયટ્રિસ્ટ ડો. રાધિકા ખુદ સાયકો હતી. થોડીવાર તો એ એમને એમ જડ જેમ એને જોતા જ રહ્યા. રાધિકાએ ઘડિયાળ સામે જોયું અને પછી એક મોટું ચપ્પુ નાથુની ગરદનની વચ્ચેના ખાડામાં મૂક્યું અને બોલી, ‘નાથુ, ગુડબાય ! તારો ઘેલાણી મારી શાયરીમાં છુપાયેલા ક્લુને શોધી ના શક્યો. એને એની તર્કશક્તિ પર બહુ અભિમાન હતું પણ એ હારી ગયો.’
બોલીને રાધિકાએ ચપ્પુની ધાર વધારે દબાવી. ત્યાં જ ઘેલાણીએ પડકાર ફેંક્યો, ‘હેન્ડસ અપ રાધિકા !’
રાધિકા હસી.. ખડખડાટ હસી. પછી બોલી, ‘ઓહ ઘેલાણી તું આવી ગયો !’ એના મોંમાથી લાળ ટપકી પડી, ‘એન્ડ યેસ... રિવોલ્વર નીચે ફેંકી દે... નહીંતર આ ચપ્પુ નાથુની ગરદનમાં ઉતરી જશે.’
‘રાધિકા.. આ શું કરી રહી છે, છોડી દે નાથુને ! એણે તારું શું બગાડ્યું છે ?’
‘એણે નહીં, તેં બગાડ્યું છે !’
‘તો પછી મારી સાથે બદલો લે... મને માર !’
‘ના, પહેલા હું તારી પ્રિય વ્યક્તિને મારીશ. જેમ તેં મારા પ્રિય વ્યક્તિને માર્યા હતા !’
‘મેં...?’ ઘેલાણીએ આશ્ચર્યથી કહ્યું, ‘મેં વળી ક્યા તારા પ્રિય વ્યક્તિને માર્યા ?’
‘ધનરાજ ગોરને !’
‘કોણ ધનરાજ ? પેલો ઈન્સપેક્ટર જે રોમિયો સાથે મળેલો હતો અને વર્ષો પહેલાં મારા હાથે માર્યો ગયો એ ?’
‘હા, હું એની જ દીકરી છું. મારું નામ છે ડો. રાધિકા ધનરાજ ગોર ! અને હું તને જીવતો નથી છોડવાની.’
ઘેલાણી સમજી ગયા કે રોમિયોનો ઈલાજ કરતા કરતા રાધિકા પોતે રોગી બની ગઈ હતી. વર્ષો સુધી પાગલો સાથે રહી રહીને એ પોતે હવે પાગલ થઈ ગઈ હતી. ઘેલાણીએ એને સમજાવી, ‘રાધિકા રોમિયોની સારવાર કરતા કરતા તુ ખુદ બીમાર થઈ ગઈ. રોમિયો તો સાજો ના થયો પણ તને સાયકો બનાવી દીધી. તું પાગલ થઈ ગઈ છે રાધિકા પાગલ... તું મેન્ટલ હોસ્પિટલની ડોક્ટર રહેવાને લાયક નથી તારે તો અહીંના દર્દીઓ સાથે રહેવાની જરૂર છે.’
‘રાધિકા સમજવાની કોશિશ કર. તારા પિતા રોમિયો સાથે મળેલા હતા.’
‘સાથી તો રણવીર ઝાલા પણ હતો. તેં એને કેમ ના માર્યો ? તેં એક પારકી છોકરીને બચાવવા માટે મારા પિતાને મારી નાંખ્યા. વર્ષોથી મારું ગળું તારા લોહીને તરસી રહ્યું છે ઘેલાણી...’
‘તને કોણે કહ્યું આ બઘું ?’
‘રોમિયોએ ! અને એટલે જ મેં એને ભાગવામાં મદદ કરી. મેં જ પેલી છોકરીઓનાં ખૂન કર્યા અને મેં જ એને પણ પતાવી દીધો. ફક્ત તારી સાથે બદલો લેવા ઘેલાણી, ફક્ત બદલો લેવા !’
ઘેલાણીએ નિસાસો નાંખ્યો, ‘રાધિકા, મારે હવે તને સચ્ચાઈ કહેવી જ પડશે. તને રોમિયોએ આ બઘું કહ્યું એ વાત સાચી છે. પણ તને એણે એ કહ્યું કે જે છોકરીને બચાવવા માટે મેં તારા બાપને માર્યો એ છોકરી કોણ હતી ?’
‘ના... મારે કોઈ મતલબ નથી.. છોકરીને બચાવવા માટે મેં તારા બાપનો જીવ લીધો હતો એટલે હું શહેરમાં એક પણ છોકરીને નહીં બચવા દઉં. અને તમને પણ ખતમ કરી દઈશ...’
‘મતલબ છે રાધિકા... કારણ કે છોકરી તું હતી !’ ઘેલાણીની વાત સાંભળી રાધિકાના ભવાં ખેંચાયા, ‘જૂઠું, તું તારો જીવ બચાવવા જૂઠ્ઠુ બોલે છે.’
‘ના, રાધિકા ! બેટા, એ બાપ નહોતો સાપ હતો. રોમિયો સાથે ફરી ફરીને એ પણ સાયકો થઈ ગયો હતો. અને કરોડપતિ બનવાની લાહ્યમાં રોમિયોના કહેવા પર એ તારો બલિ ચડાવવા માગતો હતો. એ વખતે તું માત્ર ચાર વર્ષની હતી. મેં તને બચાવવા તારા બાપને માર્યો અને તને અનાથાશ્રમમાં મોકલી આપી. અને આજે તું....’
‘ના...ના ખોટું છે આ બઘું....’ રાધિકા રોઈ પડી. ચપ્પુના હાથા પરની એના હાથની પકડ ઢીલી પડી. ધેલાણીએ સમય જોઈને તરાપ મારી અને ચપ્પુ દૂર ફેંકી દીઘું. બીજા બે કોન્સ્ટેબલો આવીને નાથુને છોડાવા લાગ્યા. ઘેલાણીએ રાધિકાને બાથમાં ભરી લીધી, ‘બેટા, આ જ સચ્ચાઈ છે.’ ઘેલાણીએ એને રડવા દીધી. ધીમે ધીમે એનું રૂદન હાસ્યમાં પલટાઈ ગયુ. બીજા રૂમમાંથી રણવીર પણ બંધાયેલી હાલતમાં મળી આવ્યો. ઘેલાણીએ એને પણ છોડાવ્યો.
***
ઘરે પાછા જતી વખતે નાથુ નાના છોકરા જેમ રડી રહ્યો હતો, ‘સર, યુ આર ગ્રેટ... હું દર વખતે તમારી તર્કશક્તિની, તમારી બુદ્ધિની મજાક ઉડાવતો હોઉં છું. મને માફ કરી દો. તમારે તર્ક ના હોત તો મારો પરિવાર રખડી પડત.. સાહેબ ! મને માફ કરી દો...’ ઘેલાણી કંઈ બોલ્યા નહીં. એમણે એને બાથમાં ભરી લીધો.
***
અથવાડિયા પછી એ જ ‘જી.કે. મેન્ટલ હોસ્પિટલ’માં ડો. રાધિકા પાછી આવી. આ વખતે તે ડોક્ટર તરીકે નહીં, દર્દી તરીકે આવી હતી. ભયાનક સાયકો રોમિયો જે રૂમમાં હતો એ જ રૂમનંબર એકસોને તેરમાં એને પણ રાખવામાં આવી. એ પણ રોમિયો જેવા જ હાલ હવાલમાં લાળ ટપકાવતી ત્યાં બેસી પડી.
હવે આ હોસ્પિટલમાં ચીફ તરીકે એક નવો ડો. રાજેશ આવી ગયા હતા. એક ડોક્ટર આ રીતે પાગલ થઈ ગઈ હોવાથી ડો. રાજેશ રોજ વિશેષ ટાઈમ આપીને રાધિકાની સારવાર કરતા હતા. છ મહિના એમણે મહેનત કરી. અને રિઝલ્ટ પણ મળી ગયું. છ મહિનામાં એ તો સફળ ના થયા પણ રાધિકા જરૂર સફળ થઈ ગઈ. રોમિયોએ રાધિકાને સાયકો બનાવી દીધી હતી અને રાધિકાએ ડો. રાજેશને સાયકો બનાવી દીધા.
રોજ રાત્રે સાયકો ડો. રાજેશનું રૂપ બદલાઈ જતું. દિવસે સૌમ્ય લાગતા ડો. રાજેશ રાત્રે વિકૃત થઈ જતા અને ડો. રાધિકા સાથે મળીને જુદા જુદા પાગલો પર શારિરિક અને માનસિક અત્યાચારો કરતા. અત્યાચારોથી પીડીત પાગલોની ચીસોથી પાગલખાનુ ધમધમી ઉઠતું. પણ એ અવાજ દૂર સુધી જઈ નહોતો શકતો અને ત્યાં એને સાંભળવા વાળું કોઈ નહોતું. ઘેલાણીએ રાધિકાને ત્યાં જ મૂકીને પાગલોની અનેક બદદુવાઓ લીધી હતી. પણ એટલું સારુ હતું કે પણ આ વખતે મળેલા અપજશનો એમને ખુદને ખ્યાલ નહોતો. (સમાપ્ત)

Share |
 

Gujarat Samachar Plus

ચોમાસામાં ગીર કેસરીને જોવા મંત્રીઓને મનવાર
જંગલોમાંથી સીઘો જ નિફ્‌ટનો નેશનલ હાઈવે
અનોખી ક્લબનું આઈડી કાર્ડ એટલે માઉથ ઓર્ગન
સિરિયસ લુકમાં સૂટ અને રિલેક્સ મૂડમાં જીન્સ
મોન્સૂનમાં ગરમ રસોઇ સાથે ક્લાસિકલ સંગીતની મજા
મેસેજ ફક્ત મોબાઈલ પર નહીં, ટી-શર્ટ પર પણ ફેવરિટ
યંગસ્ટર્સના સોશ્યલ બોન્ડંિગ પર બ્રેક
 

Gujarat Samachar glamour

ઉદય છે નરગીસની નાજુકતાનો દિવાનો
વિકીની સફળતા બાદ જોન ફૂલ ફોમમાં
સલમાન હવે લગ્નની વાતથી અકળાઈ ઉઠે છે
સોનાક્ષીના ભાગ્યમાં ડબલ ઉંમરના જ અભિનેતાઓ છે?
અમિતાભ ‘વાઘ બચાવો’ અભિયાન માટે સવાઈ માધોપુર ગયો!
શેખર સુમનની ‘હાર્ટલેસ’માં સન્નીની જોડી ચમકશે!
મેડોના ઉપર મ્યૂઝિક ચોરીનો મુકદ્દમો ચાલશે
 
 
 

84th Oscar Awards

   
   
   

Gujarat Samachar POLL

 

અમદાવાદ:135મી રથયાત્રા

webad3 lagnavisha
   

Follow Us

Facebook Twitter
   
 
   

ARCHIVES
સમાચાર સંગ્રહ જોવા અહી ક્લિક કરો

aaj

આજનું પંચાગ

આજનું ભવિષ્ય
સુપ્રભાતમ્

આજનું ઔષધ

આજની જોક આજની રેસીપી
       
 
 

વૈવિધ્ય

• તંત્રી લેખ • પ્રસંગપટ
• દિલ્હીની વાત • આસપાસ
• ન્યુઝ વ્યુઝ •વાતવાતમાં
• નેટવર્ક • અવસાન નોંધ
 
plus
 

આજનું કાર્ટુન

arc archive

પૂર્તિઓ

 
 
Gujarat Samachar © 2012 All Rights Reserved