Last Update : 25-April-2012, Wednesday

 

છોડછાડ કે સબ પઢાઈ કી ગલી.... અનારકલી વેકેશન ચલી !

અનાવૃત - જય વસાવડા

 

વેકેશનમાં વાંચવા જેવા ૧૦ ચૂંટેલા-ચાખેલા પુસ્તકોનો ખમતીધર ખજાનો !
વેકેશનમાં શું કરવું ?
આ કંટાળાજનક સવાલનો કેટરીના જેવો જવાબ એ હોય કે અબ રસ બરસેગા ! ક્યાંથી, આજના દિવસ પૂરતો બૂક્સમાં થી ! એ ય દર વખત કરતાં ડબલ ! તો મારો ઘુબાકા...

 

(૧) સમરહિલ ઃ વન્સ અપોન એ ટાઇમ, એક વેકેશન આર્ટિકલમાં ‘રખડુ ટોળી’ નામની કલ્પનાશીલ સાહસકથા વાંચવાની ભલામણ કરી હતી, એ યાદ છે. બસ એના જ લેખક અને ૨૦૧૧માં ૯૦ વર્ષ પૂરા કરી ચૂકેલી સ્કૂલ ‘સમરહિલ’ના સ્થાપક શિક્ષક એ. એસ. નીલનું આ પુસ્તક ગુજરાતીમાં પણ અવતરી ચૂકયું છે. નીલસાહેબ, ‘તારે જમીન પર’ની ફિલ્મી કથા વાસ્તવમાં સાકાર કરી ચૂકયા હતા, ૧૯૨૧થી ! એક બંધન વિનાની બધા અર્થમાં ખુલ્લી શાળા બનાવીને ! આ કિતાબ (અને આ શિક્ષણપદ્ધતિ) એની પ્રસ્તાવનામાં (આર્ટ ઓફ લવંિગવાળા) એરિક ફ્રોમે લખેલું એક એવા મા-બાપ માટે છે, જેને સંતાનોની ‘સફળતા’ કરતાં સંતાનોની ‘ખુશી’ની ખેવના વઘુ હોય ! કારણ કે, લેખક-શિક્ષક નીલ માનતા કે બાળકો સમસ્યાગ્રસ્ત નથી, સમાજ અને મા-બાપ વઘુ સમસ્યાગ્રસ્ત છે ! ઇંગ્લેન્ડની કન્ટ્રીસાઇડમાં આવેલી સ્કૂલ આજે નીલના દીકરી ચલાવે છે. પણ જીવનઘડતરમાં રસ લેનારે અચૂક સમજવા જેવા આ રસાળ પુસ્તકમાં પરીક્ષા અને પાઠયપુસ્તકો વિનાની જીંદગીમાં કેવી રીતે હસતા-રમતાં આઝાદ પંખી બનીને નવું નવું શીખવાનું છે, એની સત્યકથાઓ બયાન થઇ છે. ટીચરે, સ્ટુડન્ટે કે પેરન્ટે - આ પુસ્તક ટેકસ્ટબૂક કરતાં વઘુ ઘ્યાનથી વાંચવા જેવું ખરૂં !

 

(૨) ટેબ્લેટના અજવાળે, પાનબાઈ ઃ ગુજરાતીમાં બહાર પડેલા એક પણ એવા પુસ્તકની કલ્પના કરી શકો છો, જેનો દેખાવ, કટંિગ, ટાઇટલ સાઇઝ બઘું જ એપલ આઇપેડ જેવા કોઇ ટેબ્લેટ જેવું હોય ! અને વળી ઉઘડતે પાને સાસુ ગંગાસતીનો પૂત્રવઘૂ પાનબાઈને વીજળીના ચમકારે મોતીડાં પરોવવાનો અનુરોધ કરતો એક ઇમેઇલ પણ હોય ! કાર અને સરકાર બંનેમાં રહીને પણ જેમનામાં - ‘સર’ હોવાનો ભાવ નથી જન્મ્યો એવા, સંસ્કૃતના શ્વ્લોકથી અંગ્રેજીના એસએમએસને કંઠસ્થ રાખતા ઉમદા અધિકારી અને આધિકારીક વકતા એવા ભાગ્યેશ જહાના નવતર નિબંધ સંગ્રહનું આ નામ છે. ચાંદની રાતે એન્યાના ઇન્સ્ટ્રમેન્ટલ સંગીતની સીડી સાથે કે એરકન્ડીશન્ડ બપોરે કાચી કેરીના શરબતની ચુસ્કી સાથે વાંચવાની મજા પડે એવા, લેખકના શબ્દોમાં ‘ટ્રુથ’ અને ‘ટેકનોલોજી’ના સમન્વય સમા આ પુસ્તકમાં શીર્ષકોમાં ય કવિતાની અઘૂરી પંક્તિએ ગૂંજે છે, કાગળ પર ગુજરાતી ભાષાના ‘રમ્યઘોષ’ની રંગછોળ ઉડે છે, અને મનમાં માળો બાંધીને કોઇ મોરપીંછથી ચેતાકોષોને પસવારતું હોય એવું સંવેદનશીલ નિરીક્ષણોનું ચીતરામણ સુરેશ જોશીની માફક થાય છે ! ભાગ્યશાળી વાચકને મળે, એવી જાહોજલાલી !

 

(૩) સ્યોરલી યુ આર જોકંિગ, મિ. ફેઇનમેન ઃ પરીક્ષામાં ન પૂછાય એવો એક ‘જ્ઞાનપ્રવાહ’ના વિદ્યાર્થી માટેનો સવાલ. રિચાર્ડ ફેઇનમેન કોણ છે, તે જાણો છો ? ૧૯૬૫માં ફિઝીક્સનું નોબલ પ્રાઇઝ મેળવનારા આ ભેજાંબાજ વિજ્ઞાની કવોન્ટમ કોમ્પ્યુટંિગ અને એટોમિક એનર્જીના વિશ્વસ્તરીય પાઓનીઅર તો ખરા જ. પણ આજે બહુ ગાજેલા ‘નેનો ટેકનોલોજી’ના આઇડિયાથી દુનિયા બદલાઈ શકે, એવું પહેલી વખત કહેનારા પણ એ જ ! રમૂજી રસાળ શૈલીમાં લેખન-પ્રવચનથી કેટલાય વિદ્યાર્થીઓને ભૌતિકશાસ્ત્ર શીખવાડનાર આ જીનિયસ સાયન્ટીસ્ટની જીંદગીના ખટમઘુરાં અનુભવો (જેમાં ભારોભાર ગમ્મત સાથે ઉપયોગી વિજ્ઞાન પણ વણાયેલું છે !) પરથી, એમની સ્મરણકથા જેવું એક પુસ્તક દોસ્તે તૈયાર કર્યું, જેનું આ લાંબુલચ ટાઇટલ છે. અને વળી એની ય ટેગલાઇન છે ઃ એડવેન્ચર્સ ઓફ એ કયુરિયસ કેરેકટર ! બિસ્મયવાદી વિદ્યાર્થી જીવનના રમૂજી અનુભવોમાંથી ગોખણપટ્ટી વિના ય ભણવા મળે એવું આ પુસ્તક ગુજરાતીમાં આજે ભાગ્યે જ જોવા મળે એવા રસાળ અનુવાદથી (લલિત લાડ) પણ આવ્યું છે. એની સિકવલ (વોટ ડુ યુ કેર વોટ અધર પીપલ થંિક) પહેલા આ તો છૂટ્ટીના દિવસોમાં વાંચી જ લેવું !

 

(૪) ૨૪ ટ ૭ = મુંબઈ ઃ દરેક મહાન શહેરની એક સુગંધ, ફલેવર હોય છે. એના અંધકારને ય મેઘધનુષી રંગછટાઓ હોય છે, અને એના મૌનને પણ મલ્ટીપલ - સાઉન્ડટ્રેક હોય છે ! પણ એ માટે ધબકતા હૃદયને આંખો પર રાખવું પડે. એમાં ય મુંબઇ તો અડઘું ગુજરાત ગણાય, એવું પોતીકું મહાનગર. પણ નિત્ય મુંબઇવાસીઓ અને મુંબઈપ્રવાસીઓ એવા ગુજરાતીઓ મુંબઇને કેટલું ઓળખે છે ? એના ઇતિહાસને કેટલો જાણે છે ? એની અવનવી ગલીઓમાં ફેલાયેલી કહાનીઓને કેટલી માણે છે ? મુંબઈપ્રેમી ફિલ્મસમીક્ષક અમૃત ગંગરના આ ગુજરાતી પુસ્તકમાં ફાર્બસ ગુજરાતી સભાના સાહિત્યિક મેળાવડાના પડઘાઓ અને ઇરાની રેસ્ટોરાંની બેકરીની સોડમ બંને ઝીલાય છે. ચર્ચથી દેરાસર, દરગાહથી મંદિર, ફિલ્મ સ્ટુડિયોઝથી આર્ટ ગેલેરીઝ, બંદરોથી રેલ્વેલાઇન્સ, કેફે લિયોપોલ્ડથી કાલા ઘોડા, કાંદિવલીથી વાલુકેશ્વર સુધીની મુંબઈયાત્રા છે. એ ય આંખ ઠારે એવી સજાવટ, ચિત્રો, તસવીરો, ફેકટફાઇસ સાથે ! અને દેશ-વિદેશના શબ્દસમર્થોએ મુંબઇ પર લખેલા લેખો તો બોનસમાં ! મુંબઈની માહિતી અને મિજાજનો દસ્તાવેજ !

 

(૫) લૂઝંિગ માય વર્જીનિટી એન્ડ અધર ડમ્બ આઇડિયાઝ ઃ ચિક-લિટ યાને મોડર્ન મેટ્રો વિમેન માટે લખાતી સ્પાઇસી એન્ડ સ્માર્ટ કહાનીઓના વર્ગમાં આવતી આ નોવેલના ટાઇટલ જેવી જ મસ્તી એના પ્રકરણોમાં છે. ફિલ્મ અને ટીવીના ક્ષેત્રે આસિસ્ટન્ટ ડાયરેકટર તરીકે કામ કરી ચૂકેલી અને એમ.એ. વિથ કોમ્યુનિકેશન્સ એન્ડ ફિલ્મ થતી વખતે ડોકયુમેન્ટરી માટે નેશનલ એવોર્ડ જીતી ચૂકેલી માઘુરી બેનરજીએ લાઇટ મૂડમાં થોડી સિરીયસ વાતો અહીં મૂકી છે. (એમ કંઇ ચેતન ભગત જેવા વનલાઇનર્સ વાંચવા સહેલા લાગે, લખવા નહિ !) અહીં નાયિકા કાવેરી ત્રીસી સુધી પહોંચવા- આવેલી અર્બન એન્ડ ઇન્ટેલીજન્ટ યુવતી છે, જે સાત ભાષાઓ જાણે છે પણ પ્રેમની ભાષામાં કાચી પડે છે. વર્જીન હોવું હવે એને સિદ્ધિને બદલે શ્રાપ લાગે છે એ પરણેલા પુરૂષના પ્રેમમાં પડે છે, પોતાનાથી નાની ઉંમરના યુવક સાથે બલૂનમાં ‘જીંગા લાલા’ કરી લે છે. વળી નવું પાત્ર કયાંક રંગીનીયત, કયાંક રૂદન. ટૂંકમાં બહુ બોરંિગ શિખામણો વિનાની આજની કરિઅરગર્લની કહાની. ફ્રિ બોલ્ડ ફિમેલ માઇન્ડમાં ડોકિયું કરાવે તેવી. ગર્લ્સને પોતાની આઇડેન્ટીટી માટે સભાન બનાવે તેવી. જીવનમાં સમાધાનો કરવા પડે. પણ ક્યારે, કેટલાં અને કેવા ? એનો અહેસાસ કરાવતી નવલકથા.

 

(૬) વિજ્ઞાન, ધર્મ ઔર કલા ઃ રજનીશના તો કોઇ પણ પુસ્તક એ પ્રવચનો કહેવાયા એ સાલ કરતા ભવિષ્યને વઘુ લાગુ પડતા હોઇને આજે વાંચવા જોઈએ, અને એ માટે ઓશોભક્ત ન થઇએ અને પ્રેમી થઇએ એ ય પૂરતું છે. પણ આ વેકેશનમાં ઓશોના અગિયાર પ્રવચનોનું આ સંકલન વાંચવું જરૂરી છે. સાઘુઓની સેક્સલીલા અને બાબાઓના દ્રવ્ય દરબારના સમાચાર પર ઢાંકોઢૂબો કરી દેવાથી હકીકતો બંધ થતી નથી. દંભનો પડદો વિચારની તલવારે અહીં ચીરાયો છે. કયાંક કાંટાળા કટાક્ષ છે, તો કયાંક કમનીય કવિતા છે ! ધર્મ, વિજ્ઞાન અને કળા જેવા ત્રણ પેઢીઓની પેઢીઓ જે સમજવાની મથામણમાં ખતમ થઇ, એ રજનીશ મખમલી સલૂકાઇથી સમજાવી, તેનો સંબંધ પણ સ્પષ્ટ કરે છે. મનુષ્યના જીવનના ત્રણ કદમ છે. તર્કથી વિજ્ઞાન, અનુભૂતિથી ધર્મ અને આનંદથી કળા ! અને ત્રણેને જોડતી કડી - ઘ્યાન, જાગૃતિ, સહજતા, સત્ય, અનાસકિત. પરમ ચૈતન્ય શાશ્વત છે, પણ અભિવ્યક્તિ નવીન છે. માટે જયાં પ્રેમ છે, પરિવર્તન છે. ત્યાં જીવન છે. રેશનલ દિમાગોની શુષ્કતા, ધાર્મિક દિમાગોની નકારાત્મકતા અને કલાકાર દિમાગોની વેવલાઇ વિના રસિકતાથી ત્રણ મૂળભૂત વિષયોને ટૂચકાઓ અને વાર્તાઓની રમઝટથી અહીં કહેવાયા છે.

 

(૭) સ્ક્રૂ ઈટ, લેટ્‌સ ડુ ઈટ ઃ પોઝિટિવિટી, બિઝનેસ સકસેસ અને સેલ્ફ હેલ્પના ‘ચમત્કારિક’ પુસ્તકોનો તો રાફડો ફાટયો છે. પણ આ ક્રિકેટ ન આવડયું તો કોમેન્ટેટર બની ગયા, જેવી ‘રોકડી’ કરી લેવા માટે લખાયેલું પુસ્તક નથી. ‘વર્જીન એમ્પાયર’ના સર્વેસર્વા અને આપણા વિજય માલ્યા માત્ર સીનસપાટામાં (પણ મૌલિક વિચારો અને સામાજીક યોગદાનમાં નહિ) જેની નબળી નકલ કરે છે, એ રંગીનમિજાજ અબજપતિ રિચાર્ડ બ્રાન્સનની આ હાથમાં લેવી ગમે તેવી પાતળી, ઝીરો ફિગર કિતાબમાં સાચ્ચે જ જગતને સફળતાની નવી વ્યાખ્યાઓ આપતા રહેતા ગુલાબી તબિયતના બ્રાન્સને પોતાના નક્કર અનુભવોથી આગળ વધવાના માંડ આઠ-નવ સરળ સૂત્રો આપ્યા છે, પણ એની આત્મવિશ્વાસ, સજ્જતા અને પડકારની બુલંદીથી છલોછલ સમજૂતીમાં જ બધી મજા છે. સરળ-રસાળ સ્ટોરીટેલંિગની ભાષામાં પ્રેકટિકલ ટિપ્સ. ટાઇટલ જ કેવું મજાનું છે, ‘ચૂલામાં ગયું બઘું, ચાલો કશુંક કરી બતાવીએ !’ થ્રીલંિગ લાઇફ એક્સપીરિયન્સીઝથી કામિયાબીની તાલિમ આપતી કિતાબનો ‘જીવન કે સબક’ નામથી દિલ્હી અનુવાદ પણ થયો છે ! સફળતાની સચ્ચાઇ એમાં સ્પષ્ટ છે ઃ જીંદગીને ભરપૂર જીવો !

 

(૮) કમઠાણ ઃ હાઉસફૂલટુ કે નો એન્ટ્રી કે માલામાલ વીકલી ટાઇપની નોનસ્ટોપ ધમાલ કોમેડી જોવાને બદલે બનાવવાની ઇચ્છા થઇ જાય, તો જેમની જીવન યાત્રાનું ૭૫મું વર્ષ ઉજવાઈ રહ્યું છે એવા સર્જક અશ્વિની ભટ્ટની આ પ્રિયંકા ચોપડાના પેટ જેવી ચરબી વિનાની નાનકડી હાસ્યનવલ પર આંખ અજમાવી લેવી ! થ્રીલર સ્ટોરીના આ રાઇટરની કિતાબના પાને પાને રમૂજનું નાટકીય રમખાણ છે. જીવાતી જીંદગીમાંથી સીધા જ પુસ્તકમાં આવીને પલાંઠો મારી બેઠા હોય એવા વાસ્તવિક પાત્રો અને ખાખીની ખિલ્લી ઉડાવતો, મતલબ પોલિસખાતાની પોલ ખોલી નાખતો પ્લોટ જેની શરૂઆત જ એક પોલિસ અધિકારીના ઘેર ચોર ચોરી કરી જાય છે, ત્યાંથી થાય છે ! અને લેખકના ટ્રેડમાર્ક વર્ણનોની જગ્યા અહીં ચબરાક સંવાદોએ લીધી છે, જે વેકેશનફન માટેની ટેસ્ટી રેસિપી છે, અને કમઠાણ એ જાણે મેથીના થેપલાં પર મુરબ્બો ! હસતા હસતાં વાંચો, વાંચતા વાંચતા હસો!

 

(૯) મારાં મનગમતાં તંત્રીલેખો ઃ હસમુખ ગાંધી ઃ ‘સવારે ન્યુઝસ્ટોલ પરથી વાચકોને ઉંબરે જે અખબાર અફળાય છે, તે વાંચીને વાચકો દૂધ અને પાણીને છૂટા પાડે છે... ગુજરાતી સાહિત્યકારો ઘણું ખરૂં કોલેજોમાં અઘ્યાપન કરતા હોય છે, તેમની રેકોર્ડ બૂક સુધરે એ માટે તેઓ રગીરગીને કે થર્ડ પાર્ટીની લાગવગથી કટારો પડાવે છે.. સૂંઠના એક પણ ગાંગડા વિના આ લોકો પત્રકારત્વ અને સાહિત્યની રેશમી જાજમ પર ચપ્પટ બેસી ગયા છે... સાહિત્ય અને પત્રકારત્વ આપણે ત્યાં બોડી બામણીના ખેતર ગણાય છે, ગમે તે ટોમ, ડિક એન્ડ હેરી એ વિષયોમાં પોતાના ડહાપણ ડોળે છે.. ઝાઝા રસોઇયાઓ કઢીનું નિકંદન કાઢી નાખે છે... પત્રકાર તરીકે બેવકૂફ હોય અને માણસ તરીકે બદમાશ હોય એ જણ અહીં જામી પડે છે.. પત્રકાર બનવું હોય તો ૧૨ વર્ષની ઉંમરથી ૩૨ વર્ષની ઉંમર સુધી રોજ પાંચ કલાક છાપાં અને મેગેઝીનો વાંચવા પડે. ઉઠમણામાં, સગાઇઓમાં, કલબમાં, કોકટેઇલ પાર્ટીઓમાં, લગ્ન સમારંભોનાં અને પિકનિકોમાં જવાનું પત્રકારોને ન પોસાય.... આજે તો ફટકળિયા અને તીનપાટ્ટિ લોકો છાતી પર પત્રકારનો બિલ્લો લગાડી ફરતા હોય છે.. બધા ધૂવડ એમ જ કહેતા હોય છે કે, અમે કદી સૂરજ જોયો નથી !’ સુજ્ઞ વાચક, આ અંશો દિવ્યાંગ શુકલ સંપાદિત સ્વ. હસમુખ ગાંધીના લેખોના એકમાત્ર પ્રકાશિત પુસ્તકમાંથી લીધા છે. જેમાં આવી જ તોફાની, તેજાબી અને તેજસ્વી ભાષામાં કેટલાય રસપ્રદ વિષયોને એક ઘાને બે કટકાની શૈલીમાં ઉભા ચીરી નાખવામાં આવ્યા છે. ગુજરાતી જર્નાલિઝમના એક ખરી પડયા પછી ભૂલાઈ ગયેલા સિતારાના ઝળહળાટને ઓળખવાની તક રજાઓમાં મજા જ નહિ, સમજણના ‘જામ’ પણ આપશે!

 

(૧૦) ગ્રીન રૂમમાં ઃ સૌમ્ય જોશી નામના આ ઉત્તમ નાટયકાર કવિ, નામમાં અને દેખાવ-સ્વભાવમાં જેટલા સૌમ્ય, એટલા જ કવિ તરીકે જલદ જવાળામુખી સમા દાહક છે. તેજતર્રાર તોખાર યુવાનોએ ખાસ વાંચવો જોઈએ એવા એમના આ કાવ્યસંગ્રહમાં ગુજરાતી ભાષા સાથે એમણે બથોડાં લીધા છે, બચીઓ ભરી છે, બાહુપાશમાં ભીંસી નાખી છે. કેટકેટલા સચોટ નિરીક્ષણો અને કેવી કેવી નાજુક સંવેદનાઓ ! ‘કીર્તિ માટે, મોભા માટે, પરજા માટે... મૂળ વાત જ ખબર નહોતી રાજાને / વાવ સૌથી વઘુ હોય છે, ચામાચીડિયાઓ માટે !’... ‘ઉંચે ઉડયું ગીધ એક ને બોલ્યું જગને ભાળી રે, કોઇ દિવસ ના હતી, આટલી મોટી મારી થાળી રે !’ ... ‘આ મારી સાડીમાં ભરાવેલા વજનદાર ઝૂડામાં ભરાવેલી સહસ્ત્ર ચાવીઓમાં ખાલી ઘરના તાળા માટે એકેય નથી. એકેય નઈ !’ ... ‘સાચે તો વનવાસ થવાનો ત્યારે પૂરો, વાટ નીરખવું છોડી દેશે, જ્યારે શબરી...’ ‘હું ખડકીલો એક કિનારો, તું ભીંજવતી છાલક.. હું હથેળીઓ, તું ગરિયો- દીકરી, વ્હાલનો દરિયો !’ આ સંગ્રહનાં મહાવીર ભગવાન સાથે વાત કરતો જેઠો ભરવાડ છે અને કૃષ્ણને સંબોધતો મીરાંનો રાણો પણ છે ! ખલાસ થઇ ગયેલો ખલાસી છે અને રોતી નેનકી બુન છે. તારાઓથી ફલોરેન્સ નાઇટંિગેલ સુધીની મૈત્રી પછી કવિ અહીં નિવેદનની જગ્યાએ લખે છે - ‘આ સંગ્રહમાં ૩૩ નિવેદન તો છે, વઘુ એકની જરૂર ખરી ?’ સુભાનઅલ્લાહ.
રીડર બિરાદર, જમાનો રેપીડ સ્પીડમાં ફરી રહ્યો છે. અને બૂક્સ જ નહિ, વેબ પણ વંચાય છે. વેકેશન માત્ર ચોપડીઓ વાંચવા માટે નથી.. ગેઇમ્સ રમવા, ફિલ્મો જોવા, સંગીત સાંભળવા માટે ય છે. ઘરની બહાર નીકળી ફરવા રખડવા માટે ય છે. એ બધાનો નવો પટારો ખોલીશું આવતા રવિવારે ‘સ્પેકટ્રોમીટર’માં ! ત્યાં સુધી આટલું વાંચવા-વિચારવાનું શરૂ કરો, અને હા, કે(ટ)રી(ના) ચૂસીને રિલેકસેશનના કૈફમાં રહો !
ઝંિગ થંિગ
બહુત આસાન હૈ પહેચાન ઇસકી...
અગર દુખતા નહીં, તો દિલ નહીં હૈ !
(જાવેદ અખ્તર, તાજેતરમાં બહાર પડેલા સંગ્રહ ‘લાવા’માંથી !)

Share |
 

Gujarat Samachar Plus

ટ્રેન અકસ્માતને રોકતી ‘ઇન્ટેલિઝન્સ રેલ્વે સિસ્ટમ’
ઇન્ડિયન હેન્ડમેડ પેપર આર્ટ ખૂબ ગમે છે
દિવસે ટ્રેકંિગ અને રાત્રે અફાટ આકાશ
સમરમાં સ્ટુડન્ટની ફોરેસ્ટ એક્ટિવિટી
સોશિયલ નેટવર્કંિગ સાઇટથી ટીચીંગ કમ્યુનિકેશનનો નવોદોર
યંગસ્ટર્સનું સમર ડ્રેસંિગ
 

Gujarat Samachar glamour

સોનાક્ષી સંિહાના વજનથી સલમાન ભારે પરેશાન!
કૈલાશ ખેરની પાકિસ્તાનની ટુર સુખદ સંભારણું બની!
સૈફ અલીની પુત્રી સારા અલીખાન ફિલ્મોમાં પ્રવેશશે
સોનુ નિગમે નાક ઉપર બેન્ડેજ સાથે ગીતો ગાયા
‘હેટ સ્ટોરી’ના ઉત્તેજક પોસ્ટરો ઉપર સ્ટે મુકાયો!
 
 

84th Oscar Awards

   
 
amul
   
   

Gujarat Samachar POLL

એન.આર.ઈન્સીટ્યુટ ડાન્સ પાર્ટી

webad3 lagnavisha
   

Follow Us

Facebook Twitter
   
 
   

ARCHIVES
સમાચાર સંગ્રહ જોવા અહી ક્લિક કરો

aaj

આજનું પંચાગ

આજનું ભવિષ્ય
સુપ્રભાતમ્

આજનું ઔષધ

આજની જોક આજની રેસીપી
       
 
 

વૈવિધ્ય

• તંત્રી લેખ • પ્રસંગપટ
• દિલ્હીની વાત • આસપાસ
• ન્યુઝ વ્યુઝ •વાતવાતમાં
• નેટવર્ક • અવસાન નોંધ
 
plus
 

આજનું કાર્ટુન

arc archive

પૂર્તિઓ

 
 
Gujarat Samachar © 2012 All Rights Reserved