Last Update : 11-April-2012, Wednesday
 

યે દુનિયા કે બદલતે રિશ્તે

વિવિધા - ભવેન કચ્છી

જયેશે પત્ર લખ્યો કે ‘‘મમ્મી...અમેરિકામાં ભારે મંદી પ્રવર્તે છે...હવે અગાઉ કરતા અડધી રકમ જ મોકલી શકીશ...’’

જયાબેન એવા પોશ એપાર્ટમેન્ટમાં રહે છે કે તેમની વેદના કોઈને કહે તો પણ કોઈ માને નહીં
પુત્ર અમેરિકામાં સ્થાયી થયા પછી પિતા એજ્યુકેશન બેંક લોનની ચંિતા કરતા રહ્યા
પોશ વિસ્તારમાં ત્રણ બેડરૂમના એપાર્ટમેન્ટમાં મને રહેતી જોઇને તમને એમ લાગે છે કે ને હું મારી પાછલી અવસ્થામાં કેટલી ખુશ છું. પણ મને લાગે છે કે અમારી લાગણીઓનું મારા જ પુત્ર અને પુત્રવઘુએ શોષણ કરીને અમને આબાદ છેતર્યા છે. જયાબેન (નામ બદલ્યું છે) તેના વેલ ફર્નિશ્ડ, ઇન્ટીરિયર અને એસી, એલસીડી ટીવીથી સજ્જ એપાર્ટમેન્ટમાં એકલાઅટુલા હતાશા ઓઢીને બેઠા છે.
તેમના પતિનો સુખડનો હાર લટકાવેલા ફોટા તરફ આંગળી ચંિધતા જયાબેને વાત માંડી કે ‘‘કેટલા અરમાન અને ઉત્સાહ સાથે અમે અમારા જીવનનું ઘ્યેય અમારા એકના એક પુત્ર જયેશ (નામ બદલ્યું છે)ના ઉછેર અને ઉચ્ચ ગુણવત્તાસભર અભ્યાસ પાછળ અર્પિત કરી દીઘું. હું તો નોકરી નહોતી કરતી. જયેશના પપ્પા એટલે કે મારા પતિ એક ખાનગી કંપનીમાં સિનિયર એકાઉન્ટન્ટ હતા. અમારા પ્રવાસ, કપડા-ઘરેણાં કે અન્ય શોખ પર કાપ મુકીને તેને કોચંિગ, સારામાં સારી સ્કુલ, મોંઘી ફીની કોલેજમાં ડીગ્રી અપાવી. જયેશ પણ અભ્યાસમાં સારો હતો. નેટ પર સર્ચ કરીને વિશ્વભરની કોલેજોની માહિતી મેળવતો હતો. અમેરિકામાં ઉચ્ચ અભ્યાસ કરવાના આશયથી તેણે રૂા. ૪૦ લાખની માંગણી કરી. અમે બેંકમાંની લોન અને બચત વગેરે ઉભી કરીને તેને અમેરિકા મોકલ્યો. અભ્યાસમાં તો તેજસ્વી હતો જ, ડીગ્રી અને સારા પગાર સાથેની નોકરી પણ જયેશે મેળવી લીધી હવે ભારત આવીને તેને લગ્ન કરવા હતા. તેણે કહ્યું કે પપ્પા, હું આવું ત્યારે આપણે આપણા એક બેડરૂમના ફલેટમાં રહીને છોકરીઓ જોઈશું તો સાધન-સંપન્ન કુટુંબો નહીં આવે. હું ડોલરમાં કમાયો છું. સારી એવી બચત પણ છે. પોશ વિસ્તારમાં નવો ત્રણ બેડરૂમવાળો એપાર્ટમેન્ટ ખરીદી લઈએ.
જયેશ ઉચ્ચ અભ્યાસ કરતો ગયો તે પછી ત્યાં કેમ્પસ જોબ કરતો હતો. ડીગ્રી મેળવ્યા બાદ તો સારા પગારની નોકરી પણ હતી. છતાં રૂા. ૪૦ લાખની લોન ભરપાઇ કરવાની વાત નીકળે ત્યારે એમ જ કહેતો કે મને અમેરિકામાં થોડો પગ જમાવવા દો. અત્યારે તમે વ્યાજ ના ચઢતું જાય એટલે થોડા હપ્તા ભરતા રહો. હું તમને અમુક સમયાંતરે રકમ મોકલતો રહીશ. વચ્ચે તો એક વખત ભારત આવ્યો ત્યારે તેણે જોયું પણ હતું કે તેના મમ્મી-પપ્પા એક બેડરૂમના ફલેટમાં લોનના હપ્તા અને તેમનું ભરણપોષણ કરતા કેવી મુસીબત વેઠે છે. તે ભારત આવીને પરત ગયો ત્યારે પાંચ હજાર ડોલર આપ્યા હતા. ફરી બીજા મોકલાવીશ તેમ તેણે કહ્યું હતું. આ પછી કોઈ જવાબદારી નીભાવી નહીં પણ હવે લગ્ન કરવા આવ્યો હોઈ એક જ ઝાટકે તેણે સારા વિસ્તારમાં રૂા. ૪૦ લાખનો એપાર્ટમેન્ટ ભારત આવતા જ ખરીદી લીધો. તેમાં અદ્યતન દુનિયાના ઉપકરણો અને ફર્નિચર ખડુ કરી દીઘું.
જયાબેને કહ્યું કે બેટા, તારી લોન ભરવાની છે. તારા પપ્પા બહુ મુંઝાય છે. હવે એકાદ વર્ષમાં તો નિવૃત્ત પણ થશે. જયેશે કહ્યું કે પહેલા શ્રીમંત અને ખાનદાન ઘરની કન્યા જોડે લગ્ન કરવા દો. ફટીચર જેવા ફલેટમાં આ એરિયામાં મને કેવી લોઅર પાર્ટી મળે તે તો સમજો. જયેશમાં સ્ટાઇલ, શૈક્ષણિક લાયકાત, ગેજેટ્‌સ અને ડિઝાઇનર નવી દુનિયાનો સ્પર્શ તો હતો જ. જ્ઞાતિમાંથી જ પૈસે ટકે સંપન્ન પરિવારની પુત્રી જોડે તેનું નક્કી થયું. વેવીશાળ નક્કી થયા ત્યારે જયેશે વાતચીતમાં એક વાત પર ખાસ ભાર મુકતો કે મારા મમ્મી-પપ્પાએ મારા માટે આટલુ કર્યું. તેઓ માટે માણવાના દિવસો આવ્યા છે એટલે તેઓને અપટુટેડ સુખ-સાહયબી ધરાવતો એપાર્ટમેન્ટ લઈ આપ્યો છે. વેવાઇ અને સગા-સ્નેહીઓ પણ જયાબેનને કહેવા માંડ્યા કે ‘‘નસીબદાર છો. આ જમાનામાં આવો દેવનો દીધેલ ક્યાંથી મળે.’’
લગ્ન બાદ થોડા મહિના જયેશની પત્ની પણ એપાર્ટમેન્ટમાં સાસુ-સસરા જોડે રહી. વિઝા વગેરેની પ્રક્રિયા પૂરી થયા બાદ પુત્રવઘુ પણ અમેરિકા ચાલી ગઈ.
જયેશ લગ્ન કરીને અમેરિકા જતો હતો ત્યારે પપ્પાએ ભારે હંિમત કરીને તક મળતા જીભમાં લોચા વાળતા કહ્યું કે ‘‘પેલી.....લોનનું પણ....’’ જયેશે પપ્પાને લગભગ ધમકાવવાનું જ બાકી રાખતા હોય તેમ કહ્યું કે, ‘‘જેમ એપાર્ટમેન્ટ ખરીદ્યો છે તેમ લોન પણ ભરી દઈશ. તમને અવારનવાર રૂપિયા તો ટ્રાન્સફર કરૂ છું. હવે મને ફરી યાદ ના કરાવશો. તમે ખોટી ચંિતા કરો છો.’’
હવે તો પુત્રવઘુ પણ અમેરિકા ચાલી ગઈ. વર્ષમાં બે-ત્રણ વખત પુત્ર એક-એક હજાર ડોલરનો ચેક મોકલતો હતો. પપ્પા થોડા થોડા હપ્તા લોન પેટે વ્યાજ ના ચઢે એટલે તેમની આવકમાંથી ભરતા હતાં.
વઘુ એક વર્ષમાં પપ્પા નિવૃત્ત થયા. હવે પુત્ર જયેશ અને પત્નીએ અમેરિકાથી ફોન કરવાનું વધારવા માંડ્યું. પપ્પા અને મમ્મી જયાબેનને પણ નવાઈ લાગી. જયાબેને કહ્યું કે વિદેશમાં જ આપ્તજનોની ખોટ સાલે ને. બંનેને એકલું લાગતું હશે. આ રીતે ફોનાલાપના થોડા મહિના થયા હશે ત્યાં જયેશ અને તેની પત્નીએ મમ્મી-પપ્પાને અમેરિકા આવવા આમંત્રણ આપ્યું. તેઓની ખુશીનો પાર ના રહ્યો. આમ છતા પપ્પાએ વઘુ એક વખત હંિમત કરીને ફોન પર કહ્યું કે ‘‘બેટા, અમારા બંનેની આવવા-જવાની ટિકિટ ખર્ચવા કરતાં પેલી લોન...’’
સામેથી જયેશે ફોન કાપી નાંખ્યો. થોડા દિવસોમાં બંનેની એર ટિકિટ આવી. સગા-સ્નેહીઓ જયાબેન અને તેમના પતિનું તપ ફળ્યું, ખૂબ જ નસીબદાર છો જેવી ખુશાલી વ્યક્ત કરી. ખબર નહીં કેમ અંદરખાનેથી જયાબેન અને પતિને (જયેશના પપ્પા) અંદરથી કચવાટ વઘુ જણાતો હતો.
મમ્મી-પપ્પા અમેરિકા આવતા જયેશ અને પત્ની તેઓને મોલમાં અને રેસ્ટોરા લોંગ ડ્રાઇવ પર લઇ ગયા. તે દરમ્યાન જયેશે કહ્યું કે, ‘‘મમ્મી, ગુડ ન્યુઝ છે તું દાદી બનવાની છે. અમારે તમને સરપ્રાઇઝ આપવું હતું. બસ થોડા મહિનાઓનો જ ઇંતેજાર છે.’’
જયાબેનને એમ હતું કે ચાર-પાંચ મહિના અમેરિકા રહીશું. પણ અહીં તો ચાર-પાંચ મહિના પછી પુત્રવઘુની ડિલિવરી થવાની હતી. હવે એમ ભારત પરત પણ કેમ જવાય.
વડીલો જાણે છે કે તેમને માટે વિદેશમાં લાંબો સમય રહેવું કેટલું અસહ્ય પૂરવાર થતું હોય છે. મમ્મી-પપ્પાને હવે સમજાયું કે જયેશ અને પુત્રવઘુ શા માટે છેલ્લા મહિનાઓથી વહાલા મીઠા બનવાનો પ્રયત્ન કરતાં હતાં.
જયેશે અને પુત્રવઘુએ મમ્મી-પપ્પાને અમેરિકામાં બાળકોનો આપણા સંસ્કાર અને પરંપરા પ્રમાણે ઉછેર કેટલો પડકારજનક છે તેની વ્યથા જણાવી. પુત્રવઘુ અમેરિકામાં જોબ પર ચઢી જવા પણ તત્પર હતી.
આમ પણ તમારે ભારતમાં જઇને શું કામ છે ? તમે ત્યાં પણ એકલા જ રહો છો ને જેવી કાકલુદી જયેશ અને પુત્રવઘુએ મમ્મી-પ્પપાને કરી.
જયાબેન અને તેમના પતિની માનસિક હાલત વિદેશની જીવનશૈલી અને ખાલીપણાના સંદર્ભમાં કલ્પી શકાય તેમ હતી. તેના કરતાં પણ વિશેષ તેઓની જોડે લાગણીના નામે આબાદ છેતરપીંડી થતી હોય તેવું તેઓને સ્પષ્ટ થઈ ગયું હોઈ વિશેષ આઘાત અનુભવ્યો.
બંને સવારથી મોડી સાંજ સુધી એકલા જ હોય. ઘરમાં બધી જ સગવડો, ખાણી-પીણી ખરી પણ છેહ, વેદનાનું શું ? પુત્રીના જન્મના છ મહિના પછીથી જ બંનેએ જયેશ અને પુત્રવઘુને ભારત પરત જવાની વાત છેડવાની શરૂઆત કરી દીધી હતી. એમ કરતાં બાળકી દોઢ વર્ષની ગઈ ગઈ. હવે તો તનાવ વધતો જતો હતો.
તેવામાં જ હવે જયેશની પત્નીએ તેમના મમ્મી-પપ્પાને અમેરિકામાં ફરવા (!) આવવાનું આમંત્રણ આપ્યું. એક-દોઢ વર્ષ રહો તો સારૂં તેવી વિનવણી પણ કરી. હવે પુત્રવઘુના મમ્મી-પપ્પાને લાગણીની અને નાના-નાની તરીકે આટલી ફરજ ના બજાવો....પ્લીઝની મીઠડી અરજ થઈ. તે વડીલોને તો બાળકીને જોવાનો ઉમળકો હતો જ. અમેરિકાનું આકર્ષણ અને સમાજમાં વટ પડે તે જુદો. પત્નીના મમ્મી-પપ્પા દોઢ-બે વર્ષ માટે રહેવા તૈયાર હોઈ જયેશે કહ્યું કે ‘‘મમ્મી-પપ્પા, હવે તમારે ભારત જવું હોય તો જાવ.’’
જાણે જેલમાંથી છૂટ્યા તેવી ખુશી સાથે જયાબેન અને તેમના પતિ ભારત પરત આવ્યા. હજુ પણ તેઓના પાડોશી અને સગા-સ્નેહીઓ તો બંનેને નસીબદાર જ માનીને અભિનંદન આપતા હતા. પાડોશીઓ કહેતા કે ‘અમે ભારતમાં જાત્રા કરવા કે હવાખાવાના સ્થળે બે-ચાર દિવસ પણ જઈએ તો ધન્ય થઈ જઈએ અને તમે બે વર્ષ અમેરિકામાં મજા કરીને આવ્યા. દિકરાની પ્રગતિનું ગૌરવ કંઈક ઓર હોય છે. જોકે તમે પણ ત્યાં નથી ઘસાયા આખું દામ્પત્યજીવન જયેશને જ અર્પણ કર્યું છે ને.’
તો કોઈ કહે કે ‘‘પુત્રએ ભારતમાં રહેવા પણ કેવો પોશ એપાર્ટમેન્ટ બનાવી આપ્યો છે કેમ જયાબેન ?’’જયેશ મમ્મી-પપ્પાને ત્રણેક મહિને રૂા. ૫૦-૬૦ હજાર જેટલો ચેક મોકલાવતો રહેતો હતો. જયાબેનના પતિના ફંડની વ્યાજમાંથી પણ મહિને રૂા. દસેક હજાર વ્યાજ મળતું હતું.
સમય પસાર થતો ગયો. ઓનલાઇન મેસેજ અને ફોટાઓની આપ-લે થતી રહી. ફોન પણ થતા રહે. પણ, જયાબેન અને તેમના પતિનું મન હવે પુત્ર અને પુત્રવઘુની અમેરિકામાં જે પણ બોડી લેંગ્વેજ, વર્તન, ખામોશી કે ગ્રેસ વગરની અભિવ્યક્તિ હતી તેને લીધે ચાર્મ વગરનું અને ખટકા સાથેનું લાગતું હતું.
પુત્રએ આવો એપાર્ટમેન્ટ પણ એટલે રાખ્યો હતો કે સમાજની નજરે તેની ઇમેજ એવી રહે છે ‘‘જુઓ હું કેવી રીતે મારા મમ્મી-પપ્પાની ગુણવત્તા અને સ્ટેટસ સભર જીંદગી ભેટ આપું છું. ઘરમાં ફર્નિચર, ઇન્ટિરીયર, એસી, એલસીડી સહિત લેટેસ્ટ સવલતો હોય તે પછી પણ મમ્મી-પપ્પા માટે પુત્ર કે પુત્રવઘુની ફરિયાદ-ટીકા કરે તો સાંભળનાર સમાજ તેઓને નગુણા અને રોદણાં રડનારા જ સમજશે.’’
જયેશના પપ્પા થોડા મહિનાઓ પહેલા મૃત્યુ પામ્યા હતા ત્યારે જયેશ અંતિમ વિધી અને ક્રિયાકર્મ માટે ભારત આવ્યો હતો. ત્યારે પણ તેની ફરજ નિષ્ઠાની, કુટુંબીઓએ પ્રસંશા કરી હતી. વિધી-ભોજન આયોજન થકી તેણે સમાજની વાહવાહ મેળવી.
અમેરિકા પરત જતી વખતે તેણે મમ્મીને કહ્યું કે, ‘‘તું એકલી પડી ગઈ છે. ચાલ અમારી સાથે.’
જયાબેને જયેશને (એવું સ્પષ્ટ કરાવતા કે હું તારો અસલી ચહેરો જાણું છું.) ચોખ્ખી ના પાડી દીધી.
જયાબેનને સતત એવું લાગે છે કે આ એપાર્ટમેન્ટ છોડીને બીજા નાના ફલેટમાં ચાલી જઉં. પણ દીકરો બદનામ થાય તેનો ડર છે. જયાબેન એમ પણ માને છે કે મારા પતિએ તમામ રીતે ઘસાઈને જયેશ માટે આટલું કર્યું છે તો ધારો કે અહીં રહું તો ખોટું પણ શું છે ?
હજુ થોડાં મહિનાઓ વીત્યા હશે ત્યાં જયેશે દર વખતે મોકલાવતો હતો તે ચેકની રકમ અડધી કરી નાંખવા સાથે ટૂંકો પત્ર લખીને મોકલાવ્યો કે ‘‘મમ્મી, અમેરિકામાં ભારે મંદી પ્રવર્તે છે. હવેથી તને અડધી રકમ મોકલી શકીશ....’’ આમ પણ મમ્મી હવે પપ્પાનો ખર્ચ તો રહ્યો નથી....!
જયાબેન દુનિયાની નજરે નસીબદાર અને સુખી છે. તેમનો એપાર્ટમેન્ટ અને પુત્રની બાહ્ય સામાજિક ઇમેજ જોતા કોઇ માની પણ ન શકે કે જયાબેનને કોઇ વાતનું દુઃખ હોય. જયાબેનને કે તેમના સ્વર્ગસ્થ પતિને ક્યારેય પુત્ર જયેશ કે પુત્રવઘુ જોડે સંબંધોમાં ઉભી તિરાડ પડી જાય તેવો ઝઘડો પણ નથી થયો. આમ છતાં જયાબેન અને તેમના સ્વ. પતિ કોઇને કહી ના શકાય અને માત્ર પોતે જ અનુભવે તેવી વેદના અને તનાવ સાથે જીવી ગયા. આવી ઠંડી અને ખામોશ બેચેની ઘણા વડીલો અનુભવે છે. ઉપરથી કંઈ જ નથી છતાં અંદરથી કંઇક..ખૂટે છે.

Share |
 

Gujarat Samachar Plus

આ બેહાલ રસ્તા ફૂવારે ફૂવારે
બાંઘી મુઠ્ઠી લાખની
યંગ આઈકોનને આવકાર
 

Gujarat Samachar Plus

મોબાઈલ તો અમારું બીજું સંતાન છે
ફેસબુક પર મળ્યા... ચાની કીટલીએ હળ્યા...
 
 

84th Oscar Awards

   
 
amul
   
   

Gujarat Samachar POLL

એન.આર.ઈન્સીટ્યુટ ડાન્સ પાર્ટી

webad3 lagnavisha
   

Follow Us

Facebook Twitter
   
 
   

ARCHIVES
સમાચાર સંગ્રહ જોવા અહી ક્લિક કરો

aaj

આજનું પંચાગ

આજનું ભવિષ્ય
સુપ્રભાતમ્

આજનું ઔષધ

આજની જોક આજની રેસીપી
       
 
 

વૈવિધ્ય

• તંત્રી લેખ • પ્રસંગપટ
• દિલ્હીની વાત • આસપાસ
• ન્યુઝ વ્યુઝ •વાતવાતમાં
• નેટવર્ક • અવસાન નોંધ
 
plus
 

આજનું કાર્ટુન

arc archive

પૂર્તિઓ

 
 
Gujarat Samachar © 2012 All Rights Reserved