Last Update : 20-March-2012, Tuesday
 

વાર્તા : પ્રેમનો પ્રસ્તાવ....

ભાવિનને નોકરી પર ચડ્યે પાંચ મહિનાના પહેલા દિવસે પગાર હાથમાં આવે એટલું જ સારું લાગતું જેટલું બીજા દિવસે ખિસ્સામાં બહુ બધા પૈસા લઈને ઓફિસે જવાનું. ઈચ્છા થઈ આવતી કે ઘણુ ખરીદી લે, સરસ મજાની વાનગીઓ ખાય અને મિત્રો કહે એટલી જ વાર ... પાર્ટી આપી દે.
રોજ સવારે ભાવિન ખભે ટિફિન લટકાવી બરાબર નવ વાગે બસ સ્ટેન્ડ પર આવી લાઈનમાં ઊભો રહી જતો. એ રોજ અમદાવાદથી ગાંધીનગર અપડાઉન કરતો. ઓફિસે પહોંચી એ આરામથી પોતાની ખુરશી પર બેસતો અને એક વિજેતાની જેમ હસીને ક્યારેક પોતાને જોતો તો ક્યારેક સહકાર્યકરોને.
બસની મુસાફરીમાં કંટાળો દૂર કરવા અને સમય પસાર કરવા અન્ય લોકો પર નજર ફેરવતો રહેતો, એમાંય ખાસ કરીને સ્ત્રીઓ પર. અમુક સ્ત્રીઓ ‘આંટી’ની કક્ષામાં આવતી હતી, તો કેટલીક નાના ટાબરિયાવાળી ‘ભાભી’ જેવી લાગતી. બાકી રહી સ્માર્ટ, ચંચળ અને નખરાળી છોકરીઓ. એમાંથી ૧-૨ બહુ સુંદર હતી. મોટા ભાગની જે છોકરીઓ સામાન્ય દેખાવની હતી તે પણ મેકઅપથી સુંદર દેખાવાનો પ્રયત્ન કરતી.
ભાવિન મનમાં ને મનમાં વિશ્વ્લેષણ કરતો રહેતો કે કઈ છોકરી એની પત્ની બની શકે છે, કઈ પ્રેમિકા કે મિત્ર.
રોજ એક જ સમયે જનારા એક જ બસના મુસાફરો મોટે ભાગે એક જ સીટ પર બેસતા હતા. એક રીતે એ સીટ એમના માટે જાણે અનામત રહેતી હતી. જો બીજું કોઈ બેસી જાય તો કાં મન મારીને ચૂપચાપ બીજી સીટ પર બેસી જતાં અથવા નાની-મોટી તકરાર પણ થઈ જતી.
ભાવિન આગળથી ત્રીજી હરોળમાં જમણી બાજુ બેસતો. ડાબી બાજુની સીટ સ્ત્રીઓ માટે અનામત રહેતી. કેટલાક લોકો તો નઠારાની જેમ ત્યાં જ બેસી રહેતા. તો વળી, ઘણા પુરુષો સજ્જનતા દાખવી ઊઠી જતા. ઘણીવાર તો માથા ફરેલા લોકો ઝઘડી પણ લેતા. ભાવિનને તોે બહુ મગજમારી કરવી ન ગમતી કે ન તો દાદાગીરી કરવી. સ્વભાવે એ શાંત અને અંતર્મુખી હતો.
એક દિવસ બસમાં એક નવી યુવતી આવી. ભાવિનને એ સારી લાગી, તે સુંદર અને આકર્ષક હતી. એ યુવતીએ ટિકિટ લીધી અને સ્ત્રીઓની બેસવાની બાજુએ ભાવિનની નજીકની સીટ પર બેસી એક મેગેઝીન વાંચવા લાગી. એકાએક મધમધતી સુગંધ આવતાં ભાવિન વિચારવા લાગ્યો, ‘કંિમતી પાઉડર અને પફ્‌ર્યૂમ વાપરતી લાગે છે. દેખાવમાં નાજુક-નમણી છે. એનું નામ કોમલ હોવું જોઈએ. એને આ નામ જ શોભે છે.’ ભાવિન મનોમન હસ્યો. હવે ‘કાયમ તો એને ‘પેલી છોકરી’ ના કહી શકાય. એટલે ‘કોમલ’ જ બરાબર છે.’
ત્રણ-ચાર દિવસ સુધી એણે જોયું કે કોમલ બરાબર એ જ સીટ પર બેસે છે, એની જેમ જ રોેજ ટિકિટ લે છે અને પછી મેગેઝિન ખોલે છે. પ્રયત્ન કરવા છતાં ભાવિન મેગેઝિનનું નામ પૂછવાની હંિમત ના થઈ. વિચાર્યું, આમ તો મેગેઝિન સારું જ હશે. કોમલ પાસે કંઈ જેવું તેવું મેગેઝિન તો ના જ હોય ને. તેમ છતાં ઉત્સુકતા તો થાય જ ને.’
એને એક વાત બહુ વિચિત્ર લાગી કે એ રોજ એક જ મેગેઝિન કેમ વાંચે છે? વળી ક્યાં સુધી એકનું એક મેગેઝિન વાંચ્યા કરશે? એ હસ્યો ‘ લાગે છે, એક અંક બહાર પાડ્યા પછી મેગેઝિનનું પ્રકાશન જ બંધ થઈ ગયું હશે. એવું પણ હોઈ શકે ને કે કોમલ આખું મેગેઝિન વાંચવા માગતી હોય.’
‘કોમલ’ ભાવિને મનમાં ને મનમાં પ્રશ્ન કર્યો, ‘શું’ હું તમારા માટે કોઈ બીજું મેેગેઝિન ખરીદી લાવું? અત્યાર સુધીમાં તો કંટાળી ગયા હશો?’
છઠ્ઠા દિવસે બીજી એક વાતનું પણ આશ્ચર્ય થયું કે, મેગેઝિનનું પહેલું પાનું એની તરફ જ કેમ રહે છે? જો કે એને એવો ભ્રમ પણ હોઈ શકે છે. એની આજુબાજુ આટલા બધા લોકો બેઠા છે, એ લોકો પણ જુએ છે. કદાચ આ મારફતે એ કંઈક કહેવા માગતી હોય. કોણ ઝીલે છે એનો આ સંદેશ? હકીકતમાં આ વાત મહત્ત્વની છે.
ભાવિન તાકી તાકીને તો નહોતો જોઈ શકતો. પણ એટલું દેખાઈ આવતું હતું કે મુખપૃષ્ઠ પર એક સુંદર કન્યાનું ચિત્ર છે. વાસ્તવમાં આ ચિત્રના લીધે જ ભાવિનને ખ્યાલ આવ્યો હતો કે રોજ કોમલના હાથમા આ જ મેગેઝિન હોય છે.
બીજું એણે એ જોયુ કે ચિત્રમાંની એ છોકરીનો ચહેરો ક્યાંક જોયો હોય એવો લાગતો હતો. પણ એવું કેમ? રોજ મેગેઝિનના મુખપુષ્ઠ પર એ ફોટો જુએ તો ચહેરો ઓળખીતો તો લાગે જ ને.
ત્યારે અચાનક એને બરાબર એવો જ અનુભવ થયો જેવો ન્યુટનને ઝાડ પરથી પોતાની ઉપર સફરજન પડવાથી થયો હતો. એ મેગેઝિનના મુખપૃષ્ઠ પરનો ફોટો બીજો કોઈનો નહીં, કોમલનો જ હતો. ‘અચ્છા, તો કોમલ એક મોડેલ છે.’ આ કલ્પનાએ ભાવિનને ગલીપચી કરાવી દીધી. મોડેલ સાથે મિત્રતાની કલ્પના એટલી સુખદ હતી કે એ મનોમન હસી પડ્યો. હવે તો કંઈ કરવું પડશે. મૂક વાર્તાલાપથી નહીં ચાલે.
એટલામાં મનમાં એક સવાલ ઊઠ્યો. સવાલ નહીં શંકા હતી, ‘મોડેલ યુવતીઓ તો બહુ પૈસાદાર હોય છે. એ.સી. કારમાં આવેજાય છે, પણ કોમલ તો સાધારણ યુવતીની જેમ જનતાની સાથે બસમાં જ મુસાફરી કરે છે. એનું શું રહસ્ય હશે? પૂછવું જ પડશે.’
‘કોમલ’, મનોમન ભાવિને પૂછ્‌યું. આટલી મોટી મોડેલ થઈને બસમાં કેમ મુસાફરી કરો છો?’
ભાવિને કોમલ વતી જવાબ આપ્યો, ‘તમારા માટે, ફક્ત તમારા માટે.’
‘શું તમે મને પ્રેમ કરો છો?’ ભાવિને પૂછ્‌યું.
‘ના.’ કોમલ વતી ભાવિને જવાબ આપ્યો.
‘ના?’ ભાવિને આશ્ચર્યથી પૂછ્‌યું, ‘તો શું તમે મારી સાથે પ્રેમનું નાટક કરી રહ્યાં છો?’
‘ના.’ ભાવિને કોમલ વતી હસીને કહ્યું.
‘તો પછી? ચોખ્ખેચોખ્ખુ કહો ને? ભાવિને પૂછ્‌યુ.
ભાવિને મૂક હાસ્ય રેલાવ્યું, જેથી આસપાસ બેઠેલા લોકો જોઈ ન જાય. કોમલ વતી એણે કહ્યું, ‘કારણ કે હું તમને પ્રેમ નહીં, બેહદ પ્રેમ કરું છું.’
કલ્પનામાં ભાવિને કોમલને આલંિગન આપ્યું અને લગ્નથી માંડી સુહાગરાત સુધીની કલ્પના કરી નાખી.
‘‘જલદી ઊતરો.’’ કંડક્ટર કર્કશ અવાજમાં મુસાફરોને કહી રહ્યો હતો.
ભાવિન ચમકીને હકીકતની દુનિયામાં આવી ગયો. ઓફિસની દિશામાં ચાલતાં ચાલતાં એ કંઈક યોજનાઓ ઘડી રહ્યો હતો. એમાં મુખ્ય હતી, કોમલ સાથે મિત્રતા કરવી. બાળપણથી જ એ છોકરીઓથી શરમાતો. બહેનની બહેનપણીઓ આવતી તો એ રૂમમાં ભરાઈ જતો. એ વાત અલગ છે કે બારણાની નાની તિરાડોમાંથી એમને એ જોયાં કરતો હતો. બસ, વાત કરવાની હંિમત નહોતી થતી.
હવે પ્રશ્ન એ હતો કે પ્રેમની કબૂલાત કેવી રીતે કરવી? ફિલ્મો તો બહુ જોઈ હતી. ગુંડા બચાવે એટલે યુવતી ફિદા થઈ જતી હતી. પહેલાં છેડછાડ, ક્રોધ, બદલો લેવો તકરાર પછી પ્રેમ. ‘ના’, ભાવિને પોતાની નબળાઈને પિછાણી. ‘આ બઘું તો પડદા પર જ સારુ ંલાગે. યુવતી પર્સ ભૂલી જાય અને પછી હીરો પોતે ટિકિટ ખરીદી લે અને આ રીતે પ્રેમ પાંગરવા લાગે. બીજા દિવસે યુવતી પૈસા પાછા આપે પણ હીરો ઉધાર જ રહેવા દે. હા, ચાનું નિમંત્રણ સ્વીકારી લે છે કોમલ તો પર્સ ભૂલતી નથી. રોજ લાવે છે અને ટિકિટ ખરીદે છે. એ પર્સ ભૂલી ના જાય કે કોઈ એનું પર્સ ઝૂંટવી ના લે ત્યાં સુધી શું એ રાહ જોઈને બેસી રહે? ભાવિન ખિન્ન હાસ્ય સાથે વિચારવા લાગ્યો, ‘શું એવો વખત આવશે?’
‘રાસબરી’ બરાબર છે. આજકાલ રાસબરી બહુ જોવા મળે છે. રાસબરી ખરીદીને એને આપીશ. રાસબરી તો કોમલ લઈ જ જશે. આમ તો મગફળી પણ મિત્રતા માટેનું સારું માઘ્યમ છે. ચણા, મમરા તો પ્રેમને સસ્તો કરી દેશે. હા, ભેળ પણ સારી રહેશે.
‘કોમલ.’ બીજા દિવસે ભાવિને થોેડું શરમાતાં મનોમન પૂછ્‌યું, ‘શું તમે ભેળ ખાશોે? ભેળ મને બહુ ભાવે છે. આપણે ખઈશું. ના, ના. એવું હોય તો આપણે ઊતરીએ છીએ ત્યાં બસસ્ટેન્ડ પાસે પાણીપુરી પણ મળે છે, એ ખાઈ શકો છો.’
‘ઓહ...નો’ ભાવિને કોમલ વતી મોં મચકોડતા કહ્યું, ‘તમારું સ્તર તો બહુ નીચું છે, અરે, ખવડાવવું જ હોય તો પીઝા ખવડાવો, બરગર ખવડાવો, ચાઈનીઝ ખવડાવો. આ શું ભેળને પાણીપુરી? હા, ‘શારદા’ રેસ્ટોરન્ટની ભેળ તો મનેય ભાવે છે.
‘પણ’, ભાવિને અચકાતા અચકાતા કહ્યું, ‘કોમલ, એટલા પૈસા તો મારી પાસે નથી.’
‘બાઘા જ છો તમે તો, ‘ભાવિને કોમલ વતી વઢતાં કહ્યું, ‘આ શું તમે તમે કરો છો? ‘તું’ નથી કહી શકાતાં?
‘માફ કરજો.’ ભાવિન ખચકાયો, ‘કહેવા તો હું પણ માગતો હતો, પણ હંિમત જ નહોતી ચાલતી.’
‘આટલા ગભરંું હો તો પછી પ્રેમબેમના ચક્કરમાં ના પડો. ભાવિનો કોમલ વતી વઢતાં કહ્યું, ‘અને સાંભળો, પ્રેમ અને પૈસા વચ્ચે ગાઢ સંબંધ છે. પીઝા વગેરે ખવડાવવાની હેસિયત હોય તો જ રોમાન્સ કરવો.’
ભાવિને ખિસ્સામાંથી પર્સ કાઢી પર્સમાં ડોકિયું કરતાં કહ્યું, ‘કોમલ આજે તો થોડાક પૈસા છે. આવતા અઠવાડિયે પગાર મળવાનો છે. એપછી તું કહે ત્યાં લઈ જઈશ.’
પાસે બેઠેલા મુસાફરે પૂછ્‌યું, ‘‘શું તમારા રૂપિયા ખોવાઈ ગયા છે? બહુ પરેશાન લાગો છો.’’
ભાવિન છોભીલો પડી ગયો, ‘‘ના, બઘું બરાબર છે આભાર. મારે કંઈક ખરીદવું હતું. હું જોતો હતો કે પૂરતા પૈસા છે કે નહીં.’’
મુસાફર હસીને ચૂપ થઈ ગયો.
ભાવિન એને મનોમન ભાંડવા લાગ્યો, ‘બરાબરની વાતો જામી હતી ને બધી મજા બગાડી નાખી.’
‘હા તો કોમલ.... પગાર મળશે એટલે તું કહીશ ત્યાં લઈ જઈશ, પણ આજે તો પાણી પૂરી જ ખાઈ લે.’
‘જુઓ મિસ્ટર.’ કોમલ વતી ભાવિને ઠપકો આપ્યો, ‘હું કંઈ જેવી તેવી નથી કે પાણીપુરીથી જ પટાવી લો. હું એટલી સસ્તી નથી અને મારું સ્તર એટલું નીચું નથી.’
મોઢું લટકાવીને ભાવિને કહ્યું, ‘સારું.... તો પછી પહેલી ... નહીં બીજી તારીખે સાથે જઈશું.’
‘વિચારી જો જો. કોમલ વતી ભાવિને
કટાક્ષમાં કહ્યું, ‘બહુ મોડું પણ થઈ શકે છે. મારા ચાહકોમાં માત્ર તમે જ નથી.’
‘‘કંઈ કહ્યું તમે?’’ બાજુમાં બેઠેલા મુસાફરે નવાઈથી પૂછ્‌યું.
‘‘મેં?’’ ભાવિને ચોંકીને જવાબ આપ્યો,
‘‘ના, ના...’’
‘‘એવું લાગ્યું કે તમે કંઈક કહો છો.’’
મુસાફર હસ્યો.
‘જીભ પર કાબૂ રાખવો પડશે.’ ભાવિને ઊંડો શ્વાસ લીધો. ‘કદાચ દિલની વાત જીભ પર આવી ગઈ હશે.’
‘સારું કોમલ,’ ભાવિને મનોમન વાયદો કર્યો, ‘કાલે કંઈક કરીશ, તૈયાર રહેજે.... ના ન પાડીશ. બાકીની વાતો કાલે કરીશું કારણ કે બસસ્ટેન્ડ આવવાની તૈયારીમાં જ છે.’
‘શું કોમલ ગુસ્સામાં હતી?’ ભાવિન નક્કી ના કરી શક્યો. ‘જે હોય તે, જો કોઈ છોકરી સાથે મૈત્રી કરીને જંિદગી રંગીન કરવી હોય તો આમ ચૂપચાપ બેસી રહેવાથી કંઈ નહીં વળે. મોઢું પણ ખોલો અને પર્સ પણ.’
એ આગળ વિચારવા લાગ્યો, ‘એક મોટી સમસ્યા છે. કોમલ બસમાંથી ઊતરીને જાય છે ક્યાં? એટલું તો નક્કી છે કે નોકરી કરે છે અને અહીં જ ક્યાંક કોઈ ઓફિસમાં જ નોકરી કરે છે. પણ આટલા જ દિવસ થઈ ગયાં કદી સાંજે ઘેર જતાં બસની લાઈનમાં ઊભેલી જોઈ નથી. સવારે એટલો સમય પણ નથી હોતો કે બસમાંથી ઊતરીને એનો પીછો કરી શકું. થોડી ધીરજ રાખવી પડશે.
એને પોતાના ઘણા મિત્રો યાદ આવ્યા. એ લોકો હંમેશા પોતાની સ્ત્રીમિત્રો વિશે મજાની વાતો કરતાં હતાં. કેટલાક તો ગર્વથી કહેતા હતા કે રોજ એક નવી છોકરી પટાવીએ છીએ. ભાવિનનું ય મન તો લોભાતું, પણ કદી કોઈ છોકરી સાથે મિત્રતા તો શું વાત કરવાનુંય સાહસ કરી શકતો નહોતો. ભાઈબંધો એને ‘છોકરી’ કહીને ચીડવતા હતા. ક્યારેક તો એને પોતાને પણ શંકા થતી કે એ મર્દ છે કે નહીં. હકીકતમાં એ ઘરની જૂની માન્યતાઓ અને મર્યાદાઓમાં બંધાયેલા હતો.
જ્યારથી એ નોકરીએ લાગ્યો હતો ત્યારથી એ થોડીક સ્વતંત્રતા અનુભવતો હતો. પિતા એની વાત ટાળ્યા વગર સાંભળી લેતા હતા. માના પ્રેમમાં માન પણ ભળ્યું હતું અને બહેન કોઈને કોઈ માગણી કરતી રહેતી. પહેલાં તો બસ મોઢું ચડાવીને જ ફરતી હતી. જ્યારે આટલું પરિવર્તન થઈ ગયું ે ત્યારે એ અધિકારપૂર્વક એક યુવતી સાથે મિત્રતા કેમ ના કરી શકે? આ ઈચ્છા હવે બળવાન થઈ ગઈ હતી. દરેક વાત માબાપને પૂછવી જરૂરી નથી.
એક દિવસ ભાવિને નક્કી કર્યું કે આજે કોમલ સાથે ચોક્કસ વાત કરશે. એને વિશ્વાસ હતો કે એ પણ એને કોઈને કોઈ બહાને જોઈ લે છે. એક મોકો હાથ લાગી જાય એટલે બસ.
એ દિવસે એને કોમલમાં પરિવર્તન દેખાયું. એ થોડી બેચેન લાગતી હતી. મેગેઝિન પણ ઘડીકમાં બંધ કરતી અને ઘડીકમાં ફરી ખોલતી. ‘શું વાત છે કોમલ?’ ભાવિને ચંિતિત સ્વરમં પૂછ્‌યું, ‘શું તબિયત ખરાબ છે? ના... તો શું ઘરમાં કોઈ બોલાચાલી થઈ ગઈ?
ભાવિને કોમલ વતી નકારમાં ડોકં ઘુણાવ્યું.
‘તો પછી શું થયું છે કહે ને? કદાચ હું કાંઈ મદદ કરી શકું?’ ભાવિને સહાનુભૂતિ બતાવી.
‘ના, ના.’ કોમલ વતી ભાવિને કહ્યું, ‘આ મારી અંગત બાબત છે. તમને શા માટે હેરાન કરું?’
‘મને શું પારકો સમજે છે?’ ભાવિને આવેશમાં આવી જઈ કહ્યું, ‘જે કહેવું હોય તે અચકાયા વગર કહી દે. તારા માટે તો હું કંઈ પણ કરી શકું છું.’
‘મને મજબૂર ના કરો.’ ભાવિને કોમલ વતી કહ્યું.
ભાવિને ઊંડો શ્વાસ લીધો, ‘સારું કોમલ, પારકા તો પારકા જ કહેવાય ને!’ ‘ખરાબ લાગી ગયું? કોમલ વતી ભાવિને કહ્યું. ‘અરે ગાંડી, તારાથી ખરાબ શા માટે લગાડું? અને ભાવિને કહી દીઘું, ‘હમ દિલ દે ચૂકે સનમ.’
બાજુમાં બેઠેલા મુસાફરે હસીને કહ્યું, ‘‘સારું પિક્ચર છે. મેં ૩ વાર જોયું. મારી પત્ની તો ચોથી વાર પણ જોવાની જીદ કરી રહી હતી. તમે કેટલી વાર જોઈ?’’
ભાવિન ચોંકી જઈ બોલ્યો, ‘‘મેં તો હજુ એક જ વાર જોઈ છે. સારી છે, પણ એકલા એકલા જોવી ના ગમે.’’
‘‘હા, એ તો છે.’’ મુસાફરે કહ્યું, ‘‘આખા કુટુંબ સાથે જોવાની મજા જ કંઈક ઔર છે. તમારાં લગ્ન થઈ ગયાં?’’
‘‘ના.’’ ભાવિને શરમાઈને જવાબ આપ્યો.
‘‘તો પછી જલદી કરી લો.’’ મુસાફરે હસીને કહ્યું, ‘‘ના તો ફિલ્મ ઊતરી જશે. અમુક ફિલ્મો તો થિયેટરમાં જોવાની જ મજા આવે.’’ ‘‘તમે બરાબર કહો છો.’’ ભાવિને વ્યંગમાં કહ્યું, ‘‘હું આવતા અઠવાડિયે જ લગ્ન કરી લઈશ.’’
‘‘છે કોઈ છોકરી ઘ્યાનમાં?’’ મુસાફરે મજાક કરી.
ભાવિને કોમલની સામે જોઈને કહ્યું,
‘‘ઘ્યાનમાં તો છે બસ, હવે એને દિલમાં ઉતારવી છે.’’
ભાવિન હસીને ચૂપ થઈ ગયો.
‘ જો તો કોમલ, લોકો કેટલી પંચાત કરે છે. એમને શું પડી છે આપણી વચ્ચે બોલવાની? હશે હવે સાંભળ, આજે સાંજે મળીશ ને?’ ભાવિને કહ્યું કહ્યું.
‘રૂપિયા છે ખિસ્સામાં?’ કોમલ વતી ભાવિને પૂછ્‌યું.
‘છોકરીઓમાં આ જ એક ખરાબી છે.’ ભાવનાઓને પણ તમે લોકો પૈસાના ત્રાજવે તોલો છો.’ જાણે પ્રેમ પણ બજારમાં વેચવા અને ખરીદવાની વસ્તુ હોય.’ ભાવિને અકળાઈને કહ્યું.
કોમલ વતી ભાવિને વ્યંગમાં હસીને જવાબ આપ્યો,‘ કહેવાય છે ને કે પતિને ખુશ રાખવો હોય તો સારું સારું ભોેજન બનાવીને જમાડો. એ જ રીતે કોઈ છોકરી સાથે મિત્રતા કરવી હોય તો પહેલા ખવડાવવું પિવડાવવું તો પડે જ ને.’
‘ચાલો મંજુર.’ ભાવિને ગર્વથી કહ્યું, ‘હવે ઊતરો બસમાંથી, આજે એવું જ કરીએ.’’
ભાવિન ઊભો થયો.
‘‘અરે,’’ પેલા મુસાફરે આશ્ચર્યથી પૂછ્‌યું,
‘‘અહીં કેમ ઊતરો છો? હજુ તો બે સ્ટોપની વાર છે.’’
ફરી બેસી જતાં એણે કહ્યું, ‘‘મને એમ થયું કે આવી ગયું.
‘કોમલ કાલથી બીજી બસમાં આવીશું.’
ભાવિને કહ્યું, આનાથી વહેલી બસમાં આવીશું. એકતો આ લોકો આપણને હેરાન નહી કરે અને આપણને વાત કરવાનો સમય પણ મળશે. કોમલ વતી ભાવિને સંમતિ દર્શાવી.
સ્ટોપ આવતાં પહેલાં ઊતરી ગઈ. એ ઝડપથી ચાલી રહી હતી. ભાવિને પણ એનો પીછો કર્યો. એણે વિચાર્યું હવે તો એને પૂછી જ લઉં. એટલામાં સામેથી એ બસ નીકળતાં એણે ઊભા રહેવુ પડ્યું. બસ તો જતી રહી પણ કોેમલ ભીડમાં ખોવાઈ ગઈ. ‘કાલે તો પગાર મળી જ જશે. આજે જ સાહેબની આજ્ઞા લઈને એડવાન્સમાં પગાર લઈ લઉં તો? તો જ હું કોમલને કાલે લઈ જઈ શકીશ. એ પણ ક્યાં સુધી ધીરજ રાખશે. કંઈ કરવું હોય તે જલદી કરવું પડશે. ભાવિને એડવાન્સમાં પગાર ઉપાડવા માટેનું ફોર્મ લીઘું અને વિચાર્યું, ‘હવે કારણ પણ લખવું પડશે. બધા હંમેશા ખોટું કારણ લખે છે... ‘મા બીમાર છે’ ‘પત્નીને હોસ્પિટલમાં દાખલ કરવાની છે’ પિતાને કંઈક થયું છે વગેરે વગેરે.
ભાવિને ૩-૩ ફોર્મ ભર્યા અને ફાડી નાખ્યા. કોઈ દલીલ ના ગમી. વિચાર્યું કે જ્યાં પોતાને જ નથી ગમી તો બોસને ક્યાંથી સાચી લાગશે? નવી નવી નોકરી છે, નકામું ઊલમાંથી ચૂલમાં પડીશ. છેવટે એણે વઘુ એક દિવસ રાહ જોવાનો નિર્ણય કર્યો. ‘સાંભળ કોમલ, બસ, કાલ સુધી રાહ જો. પછી આપણે બંને આપણી મસ્તીમાં જ ફર્યા કરીશું.’
ઓફિસમાં બેઠાં બેઠાં એ કોમલ વિશે વિચારતો રહ્યો, ‘કાલે પગાર આવશે. કાલે જ કોમલ સાથે વાત પાકી કરી લઈશ અને પરમ દિવસે રજા લઈ લઈશ. હજી સુધી એક પણ રજા લીધી નથી. કોમલને પણ કહેવું પડશે કે કે એ પણ રજા લઈ લે, તો ખરી મજા આવશે.’ ‘હાય કોમલ’, ભાવિન હસ્યો, ‘હવે થઈ જા તૈયાર હું આવી રહ્યો છું.’ બીજા દિવસે સ્ટોેપ આવતાં પહેલાં જ ભાવિન બારણા પાસે આવીને ઊભો રહી ગયો. આખો સંવાદ કેટલીય વાર ગોખી કાઢ્‌યો હતો. ઘરમાં રૂમ બંધ કરીને આયાનાની સામે સંવાદો બોલીને હાવભાવ પણ પારખી લીધા હતા.
જેવી બસ ઊભી રહી, ભાવિન ફટાફટ નીચે ઊતરી પડ્યો અને કોમલના ઊતરવાની રાહ જોવા લાગ્યો.
છેવટે એણે હંિમત કરીને કહ્યુ,ં ‘‘સાંભળો.’’
છોેકરીએ સાંભળ્યું પણ નહીં અને જોયુ પણ નહીં, એ આગળ ચાલવા લાગી.
‘‘સાંભળો.’’ ભાવિને એની સાથે થઈ જઈને ફરીથી કહ્યું.
છોકરી ઊભી રહી. એણે ભાવિન સામે જોયું. આંખોમાં એક વ્યંગભરી મસ્તી સાથે એ હસી રહી હતી. એણે ધીમેથી પૂછ્‌યું, ‘‘મને કંઈ કહ્યું?
‘‘હા.’’ ભાવિને અચકાયા વગર હંિમતભેર કહ્યું, ‘‘શું તમે આજે સાંજે મારી સાથે ચા પીવા આવી શકો છો?’’
છોેકરી હસી પડી, તમે મોડા પડ્યા, મને ખેદ છે.’’
‘‘શું વાત છે?’’ ભાવિને નવાઈ પામી કહ્યું,
‘‘જુઓ, હું અહી ંહોસ્ટેલમાં રહુ છું. અહીં થોેડા વખત પૂરતું મને કામ મળી ગયું છે. એકલતા દૂર કરવા એક સારો મિત્ર શોધતી હતી. તમારી અંદર એક એવા માણસની ઝલક દેખાઈ.’’
‘‘તો પછી? શું થયું?’’ ભાવિને વચ્ચે જ પ્રશ્ન કર્યો.
‘‘થાય શું? આટલા દિવસથી તમારું ઘ્યાન ખેંચવાનો પ્રયત્ન કરતી હતી, પણ તમે સમજતા નહોતા.’’ યુવતી હસી, ‘‘મારું નામ હેતલ છે.’’ નવાઈ સાથે ભાવિને પૂછ્‌યું, ‘‘મોડા પડ્યા એટલે શું?’’
‘‘તમારી પાછળ રોજ એક છોકરો બેસે છે. તમારું કદાચ એના પર ઘ્યાન નહીં ગયું હોેય. બહુ ચુસ્ત અને સ્માર્ટ છે.’’ હેતલે હસીને કહ્યું, ‘‘મારા સંકેત તમે ભલે ના ઝીલ્યા પણ એણે ઝીલી લીધા.’’
‘‘તો?’’ ભાવિનને શું બોલવું એ સમજાયું નહીં.
‘‘તો શું? મેં એનું નિમંત્રણ સ્વીકારી લીઘું છે.’’ એણે હાથ હલાવીને કહ્યું, ‘‘બાય બાય....’’
ભાવિનનું તૂટ્યું ફૂટ્યું દિલ, ઢીલુઢફ મોેઢું હેતલ જોઇ રહી હતી.. ભાવિન એક નિસાસો નાખી અને બબડ્યો, ‘દિવસે સપનં જોનારાઓની આવી જ હાલત થાય છે. થોડીવાર સુધી એ યુદ્ધમાં હારી ગયેલા યોદ્ધાની જેમ ઊભો રહ્યો પછી પોતાના રસ્તે ચાલવા માટે વળ્યો કે તરત પાછળથી કોઈએ એના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને પ્રેમથી પૂછ્‌યું, ‘‘ક્યારે જવું છે પીઝા ખાવા?’’ આ અવાજ હેતલનો હતો.

Share |

વૈવિધ્ય

• તંત્રી લેખ • પ્રસંગપટ
• દિલ્હીની વાત • આસપાસ
• ન્યુઝ વ્યુઝ •વાતવાતમાં
• નેટવર્ક • અવસાન નોંધ
 
 

Science and Technology

માર્સ - ૫૦૦ ''પૃથ્વી પરનો સ્પેસ ટ્રાવેલનો સૌથી લાંબો પ્રયોગ''

પપુઆ ન્યુગીનીના દરિયામાં ઃ સોલ્વારા-૧
માઇફો-લિપો ફિલિંગ
વ્યાયામ અને આહારથી BP ઘટાડી શકાય... !
બ્રો-લિફટ કે પાળ લિફટ
 

Gujarat Samachar Plus

ફૈટી ફૂડથી આક્રમકતામાં વધારો થાય છે
સંસ્કૃતિ અને સેહતનો સાથી પાન
 

Gujarat Samachar Plus

હેરિટેજનું રિસ્ટોરેશન કે શાળાનું ડિસ્ટ્રક્શન?
અમદાવાદ યુનિ.માં હેરિટેજ કોર્સનું કમઠાણ
સચિનની સો સદીઓની પ્રત્યેક ક્ષણોનું સરવૈયું
એલ.ડી એન્જિ દ્વારા ૧૮ અર્થ ક્વેક રેઝિસ્ટન્સ લેબ
ચોગ્ગા-છગ્ગાની રમઝટને વઘુ ૧૫ લાખ ક્રિકેટ ક્રેઝી માણશે
મઘ્યમ વયની મહિલાઓના હૃદય નબળા બની રહ્યા છે
ડોર નોબ્સનો મિડાઈવલ લુક હવે ગુજરાતમાં પણ
  More Stories
 
 

84th Oscar Awards

   

પાંચ રાજ્યોમાં ચૂંટણી ....

election
 
amul
   
   

Gujarat Samachar POLL

લાઠીચાર્જ @ ગાંધીનગર

webad3 lagnavisha
   

Follow Us

Facebook Twitter
   
 
   

ARCHIVES
સમાચાર સંગ્રહ જોવા અહી ક્લિક કરો

aaj

આજનું પંચાગ

આજનું ભવિષ્ય
સુપ્રભાતમ્

આજનું ઔષધ

આજની જોક આજની રેસીપી
       
 
 

વૈવિધ્ય

• તંત્રી લેખ • પ્રસંગપટ
• દિલ્હીની વાત • આસપાસ
• ન્યુઝ વ્યુઝ •વાતવાતમાં
• નેટવર્ક • અવસાન નોંધ
   
 
plus
 

આજનું કાર્ટુન

arc archive

પૂર્તિઓ

 
 
Gujarat Samachar © 2012 All Rights Reserved