સોન્યાજીનો પતંગ ઊંચે આકાશમાં લહેરિયા લેતો હતો. મનમોહનસંિહ ફિરકી પકડીને મેડમની સૂચના પ્રમાણે ઢીલ મૂકતા જતા હતા. એમના સ્વભાવને એ આમેય માફક જ હતું.
સોન્યાજીએ થોડીવાર વિરામ લેવા પતંગનો દોર મનમોહનસંિહને આપ્યો. પણ એમના હાથમાં પતંગ લોટવા માંડ્યો.
‘મેડમ, મેડમ! આપ સબ સમાલો.’
એમણે પાછો ફિરકીનો હવાલો સંભાળી લીધો. એવામાં એક જોરદાર પતંગ સોન્યાજીના પતંગ સાથે ટકરાવા માટે નજીક આવી ગયો.
સોન્યાજીએ પણ હંિમતથી ‘દેખા જાયગા’ કહીને (દાવ) પેચ માટે પતંગને લોટાવવા માંડ્યો.
મનમોહનસંિહજી જરા અપસેટ થવા માંડ્યા. ટકરામણ ટાળી શકાય તો?
પણ સોન્યાજીએ પેચ લગાવી દીધા.
‘મિસ્ટર વડાપ્રધાન! આ તો લોકપાલના સિક્કાવાળો અણ્ણાનો પતંગ છે. બરાબર ફિરકી સાચવજો.’
વડાપ્રધાન આતુર નજરે હવે પેચમાં શું પરિણામ આવશે તેની પ્રતીક્ષા કરવા માંડ્યા.
સોન્યાજી ઘડીમાં બે ડગલાં આગળ, ઘડીમાં પાછળ, અને ફિરકી સાથે વડાપ્રધાન તેમની પાછળ ને પાછળ ગતિ કરતા રહ્યા. અને સોન્યાજીએ હર્ષનો ચિત્કાર કર્યો ઃ ‘એ કાટ્ટા, કાટ્ટા.’
જનલોકપાલનો પતંગ કપાઈ ગયો. પણ હરખ ઝાઝો ટક્યો નહિ. સોન્યાજીનો પતંગ પણ તૂટી ગયો. લોકપાલ લટક્યો, ભ્રષ્ટાચાર છટક્યો. લોકપાલ બિલ પાસ થયું અને ના પણ થયું. કોઈ ખાટ્યા નહિ! ભ્રષ્ટાચાર અમર રહો!